Lotte Anker / Craig Taborn / Gerald Cleaver "Floating Islands" Ilk Records 2009, ILK162CD

Lotte Anker / Craig Taborn / Gerald Cleaver "Floating Islands" Ilk Records 2009, ILK162CD

Lotte Anker / Craig Taborn / Gerald Cleaver "Floating Islands" Ilk Records 2009, ILK162CD

Najnowsza płyta wciąż mało w Polsce znanej i jeszcze mniej cenionej saksofonistki Lotte Anker jest dla mnie prawdziwym objawieniem. Pojawiała się ona już na płytach nie raz - a to u boku Marylin Crispell, a to w Mokuto Herba Robertsona, i wydała już wcześniej dwie płyty w tym trio (z Craigiem Tabornem i Geraldem Cleaver). Żadna jednak nie miała takiej przejrzystej i przemyślanej formy, żadna nie generowała takich i nie wywierała tak kolosalnego wrażenia. Nie jestem pewien czy jest to płyta jazzowa - próżno bowiem szukać tu śladów swingu i synkopowanych rytmów - odwołaniem do tradycji gatunku jest skład i improwizowana formuła muzykowania. Wszystko pozostałe bliższe jest raczej muzyce współczesnej, ale tej spokojnej, odwołującej się minimalizmu i muzyki repetytywnej zarazem. Trio wypracowało własne brzmienie i doskonałą komunikację wewnątrz zespołu, a instrumentarium nie ma przed nimi tajemnic. Jednocześnie w ich muzyce nie ma prostych zagrywek, ogranych chwytów - jest ciągłe poszukiwanie i praca nad każdym dźwiękiem, nawet, gdy następuje on bardzo szybko, jeden po drugim. Świetny album będący improwizowaną podróżą, która jednak nie nuży, a pozostawia słuchacza z wrażeniem niedosytu. Lotte Anker nie otwiera tą płytą nowych drzwi, zamkniętych wcześniej dla niej i innych twórców. Ona wywala je kopniakiem!

autor: Marcin Jachnik

Lotte Anker: soprano, alto & tenor saxophones
Craig Taborn: piano
Gerald Cleaver: drums

1. Floating
2. Ritual
3. Transistory Blossom
4. Backwards River
5. Even Today I'm Still Arriving

płyta do nabycia na multikulti.com

Taylor Ho Bynum / John Hébert / Gerald Cleaver "Book of Three" Rogue ART 2010, ROG0029

Taylor Ho Bynum / John Hébert / Gerald Cleaver "Book of Three" Rogue ART 2010, ROG0029

Taylor Ho Bynum / John Hébert / Gerald Cleaver "Book of Three" Rogue ART 2010, ROG0029

"Book of Three" czyli "Księga trzech" jest dosyć swobodną i nieskrępowaną muzyczną konwersacją prowadzoną przed trójkę godnych siebie partnerów: Taylor Ho Bynum pojawia się od lat w znakomitych (prowadzi także własne projekty), ale prawdziwe uznanie zdobył jako asystent Anthony'ego Braztona w jego większy składach i partner w małych (duet, tria i kwartety). John Hebert to kontrabasista tyleż znany i uznany przez krytyków i muzyków, co nieznany szerszej publiczności. Członek tria Joe Fiedlera oraz składów Steve'a Lehmana w tym dał się poznać także jako lider własnego tria - nagrana dla portugalskiego Clean Feedu płyta "Spiritual Lover" doczekała się świetnych recenzji w branżowych pismach. Geralda Cleavera przedstawiać miłośnikom jazzu chyba nie trzeba - partner Davida S.Ware'a, Matthew Shippa, Williama Parkera, Charlesa Gayle'a, Craiga Taborna, Daniela Levina czy Joe McPhee i Wadady Leo Smitha jest od lat jednym z najbardziej cenionych perkusistów świata. Ci trzej muzycy jednoczą siły i wiodą na płycie zupełnie swobodną narrację - niezskrępowaną rytmem, linią melodyczną czy harmonią. Niespieszną bowiem dźwięk często wymaga wybrzmienia, akcentu. Nie ma znaczenia czy jest to szmer czy kaskada - każda nuta czy pauza jest tutaj ważna i dla każdego dźwięku jest tutaj miejsce. Nie oznacza to jednak, iż muzyka ma charakter free improwu - jest tu miejsce na zdecydowanie jazzowe frazy, ale zawsze są one "otwarte", są kreatywnym spojrzeniem, cały czas redefiniowanym i odkrywanym jakby na nowo. 
Znakomita płyta!

autor: Marek Zając

Taylor Ho Bynum: cornet, flugelhorn, bass trumpet, trumpbone
John Hébert: double bass
Gerald Cleaver: drum set, percussion

1.White Birch (6:11)
2.Digging for Clams (8:35)
3.Death Star (1:51)
4.Sevens First Edition (5:33)
5.Meat Cleaver (7:00)
6.Binumbed (4:43)
7.Ait Bear (7:11)
8.Sevens Second Edition (5:53)
9.How Low (6:36)

płyta do nabycia na multikulti.com

Chris Lightcap's Bigmouth [Chris Lightcap / Craig Taborn / Gerald Cleaver / Chris Cheek / Tony Malaby / Andrew D'Angelo] "Deluxe" Clean Feed 2010, CF174

Chris Lightcap's Bigmouth [Chris Lightcap / Craig Taborn / Gerald Cleaver / Chris Cheek / Tony Malaby / Andrew D'Angelo] "Deluxe" Clean Feed 2010, CF174

Chris Lightcap's Bigmouth [Chris Lightcap / Craig Taborn / Gerald Cleaver / Chris Cheek / Tony Malaby / Andrew D'Angelo] "Deluxe" Clean Feed 2010, CF174

Chris Lightcap to basista i kompozytor młodego pokolenia. Do tej pory koncertował i nagrywał z czołowymi postaciami szeroko rozumianego jazzowego mainstreamu - Reginą Carter, Markiem Turnerem, Johnem Scofieldem, Dave'm Liebmanem, Paquito D'Riverą, Sheilą Jordan, Jamesem Cartereem; ale i awangardy (Marc Ribot, Joe Morris, Butch Morris, Craig Taborn). Teraz wydaje swoją trzecią autorską płytę, pierwszą jednak w wytwórni kojarzonej z awangardą. Clean Feed od lat specjalizuje się w takich nagraniach gdzie młodzi instrumentaliści grając własne kompozycje ze składem raczej awangardowych improwizatorów otwierają własną muzykę na zupełnie nowe doświadczenia. Lightcap dokładnie wie jak ma brzmieć jego muzyka i kiedy zostawić miejsce dla inwencji współpartnerów. A ci, wzięci w karby dosyć tradycyjnie rozumianej formy nie tracą nic ze swojej wyobraźni - tylko, wydaje mi się, bardziej kondensują swoją twórczą aktywność. Znakomita płyta, najlepsza gdy do kwintetu dołącza d'Angelo na alcie!

autor: Marek Zając

Chris Lightcap: double bass
Craig Taborn: wurlitzer electric piano, piano
Gerald Cleaver: drums
Chris Cheek: tenor saxophone
Tony Malaby: tenor saxophone
Andrew D'Angelo: alto saxophone on "Silvertone", "Ting" and "Fuzz"

1. Platform
2. Silvertone
3. Ting
4. Year of the Rooster
5. The Clutch
6. Two-Face
7. Deluxe Version
8. Fuzz

płyta do nabycia na multikulti.com

Eric Revis Trio [Kris Davis / Eric Revis / Gerald Cleaver] "Crowded Solitudes" Clean Feed 2016, CF363

Eric Revis Trio [Kris Davis / Eric Revis / Gerald Cleaver] "Crowded Solitudes" Clean Feed 2016, CF363

Eric Revis Trio [Kris Davis / Eric Revis / Gerald Cleaver] "Crowded Solitudes" Clean Feed 2016, CF363

W nieco odmienionym składzie (nestora Andrew Cyrille's i John'ego Bethscha zastąpił przy perkusji niezwykle ceniony i znany z licznych awangardowych projektów czy choćby współpracy z Charlesem Lloydem i Tomaszem Stańo Gerald Cleaver) powraca trio prowadzone przez basistę Erica Revisa.

To muzyk który jako lider nie nagrał zbyt wiele do tej pory - kilka nagrań w trio, kwartet z Jasonem Moranem i Kenem Vandermarkiem to wcale nie tak wiele jak długą już sceniczną karierę muzyka. Ale jest niezwykłym i bardzo cenionym sidemanem - przez ponad siedemnaście lat był muzykiem kwartetu Brandforda Marsalisa z którym zjeździł właściwie cały świat. I ta trwająca lata współpraca jest najlepszą rekomendacją dla Revisa.

Skład tria uzupełnia młoda, ale wielce już ceniona Kris Davis, jak zwykle za klawiaturą fortepianu. Mimo, że muzyka jest inna, zasady i cele pozostają właściwie te same, a głównym hasłem pozostaje "back-to-the-future", rozumiane jednak nie jako tworzenie w duchu hardbopu czy postbopu, ale jako poszukiwanie własnej twórczej drogi czerpiąc z tradycji i szukając w niej inspiracji dla własnej twórczości, i własnego indywidualnego języka. Bo - jak mówi sam Revis - odwołują się do tradycji zarówno Peter Brotzmann jak i Kurt Rosenwinkel. Ale tradycja dla Revisa to także free jazz więc i on obecny jest w jego muzyce jako część spuścizny i tradycji, ale też twórcza wolność, którą wraz z zespołem stara się realizować.

I taka właśnie jest najnowsza płyta tria, czerpiąca z tradycji, ale szukająca nowych środków i form wyrazu, otwarta, ale ubrana w język kompozycji. Świetny warsztat, świetne granie i ani chwili nudy. Polecam!

autor: Józef Paprocki

Kris Davis: piano
Eric Revis: double bass
Gerald Cleaver: drums

1. Arcane 17
2. Bontah
3. Victoria
4. QB4R
5. D.O.C.
6. Crowded Solitudes... (for B.K)
7. Vertical Hold
8. Anamnesis... Parts I & II (for Tamir And Ms. Bland)



płyta do nabycia na multikulti.com

Gebhard Ullmann Basement Research "Hat and Shoes" Between The Lines 2015, BTLCHR71238

Gebhard Ullmann Basement Research "Hat and Shoes" Between The Lines 2015, BTLCHR71238

Gebhard Ullmann Basement Research "Hat and Shoes" Between The Lines 2015, BTLCHR71238

Pierwszy album zespołu prowadzonego przez niemieckiego saksofonistę Gebharta Ullmanna Basement Research ukazał się w roku 1995 nakładem słynnej włoskiej oficyny Soul Note (grali na nim m.in. Ellery Eskelin, Drew Gress oraz Phil Haynes). Tą więc płytą Ullmann świętuje zatem dwudziestą rocznicę istnienia swojego zespołu. I chociaż minęło dwadzieścia lat i skład zespołu jest dzisiaj zupełnie inny niż wtedy, to spójność tego projektu jest wciąż wyraźnie wyczuwalna.

Gehard Ullmann

W tej muzyce nie ma rzeczy przypadkowych - tak jak i nieprzypadkowa jest jego nazwa. Ullmann w Basement Research bowiem stara się odkryć, ukazać podstawę muzyki improwizowanej, mechanizm muzycznego dialogu, poszukiwać niespotykanych wcześniej dźwięków i ukazać intuicyjny, niewerbalny sposób międzyludzkiej komunikacji. I to wszystko dzieje się na żywo, w czasie rzeczywistym. Nie jest więc kwestią przypadku i to, że wszystkie sześć poprzednich albumów Basement Research to nagrania koncertowe. W studio, przy żmudnych nagraniach kolejnych "take'ów" muzycy nie są w stanie prowadzić takich badań!

Ta tradycja kontynuowana jest i tutaj, na najnowszym albumie "Hat and Shoes". Obecny, kwintetowy skład zespołu , chociaż złożony wcale nie z najbardziej znanych muzyków jacy z Gebhardem Ullmanem grali, wydaje się dawać temu zespołowi największe możliwości kreacji nowej muzyki, mocno osadzonej w tradycji jazzowej improwizacji. Słuchając tego nagrania nie mogłem się oprzeć wrażeniu nie tyle rozumienia się muzyków w pół słowa czy dźwięku, bo nie o taką formułę grania chodzi niemieckiego instrumentaliście. Wszyscy muzycy tego zespołu jakby mieli wbudowane kompasy - dźwięki ich instrumentów współbrzmią i uzupełniają się w sposób przedziwnie doskonały. Cały czas, chociaż obok siebie, podążają w tym samym kierunku i docierają do tego samego punktu, chociaż czasem zdają się wyruszać z zupełnie odmiennych rejonów. Pokazuje to zupełnie unikatowy model kolektywnego "myślenia formą" jaki Ullmanowi udało się w ciągu tych lat wypracować. I w tym właśnie podobnym sposobie myślenia, nieograniczającym kreatywności jednostki, dobór partnerów miał kluczowe znaczenie.

Basement Research 2015

Trudno tu wyróżnić któregokolwiek z instrumentalistów, wszyscy bez wyjątku są wybitni zarówno ze względu na instrumentalne umiejętności, jak i muzyczną osobowość. Każdy z nich jest liderem własnych projektów, a jednak w zespole Ullmanna wszyscy myślą tylko kolektywnie. I w tym właśnie tkwi największa siła tego zespołu. A nagranie – naprawdę doskonałe!

autor: Józef Paprocki

Gebhard Ullmann: tenor saxophone, bass clarinet
Steve Swell: trombone
Julian Argüelles: baritone saxophone
Pascal Niggenkemper: bass
Gerald Cleaver: drums

1. Trinidad Walk (06:18)
2. Wo bitte geht´s hier zu den Hackeschen Höfen? (08:21)
3. Flutist With Hat And Shoe (07:38)
4. Don´t Touch My Music (07:53)
5. Five (09:00)
6. Blue Trees And Related Objects (05:50)
7. Gulf of Berlin (07:04)



płyta do nabycia na multikulti.com

Chris Lightcap’s Bigmouth [Chris Lightcap / Craig Taborn / Tony Malaby / Chris Cheek / Gerald Cleaver] "Epicenter", Clean Feed 2015, CF315

Chris Lightcap’s Bigmouth [Chris Lightcap / Craig Taborn / Tony Malaby / Chris Cheek / Gerald Cleaver] "Epicenter", Clean Feed 2015, CF315

Chris Lightcap’s Bigmouth [Chris Lightcap / Craig Taborn / Tony Malaby / Chris Cheek / Gerald Cleaver] "Epicenter", Clean Feed 2015, CF315

Aż dziw, że to dopiero czwarta autorska płyta tego muzyka (po 'Lay-Up' z 2000, 'Bigmouth' z 2002 i 'Deluxe' z 2010 roku). Z drugiej strony aktywność Lightcapa jako sidemana budzi niekłamany podziw, współpraca z takimi tuzami jazzu jak Anthony Braxton, Marc Ribot, Tomasz Stanko, Anthony Coleman, Regina Carter, Joe Morris, Rob Brown czy Matt Wilson, ale też z klasycznym skrzypkiem Joshua Bellem czy avant-popowym The Swell Season Markety Irglovej i Glena Hansarda musi zajmować mnóstwo czasu, którego brakuje na własne projekty.

Chris Lightcap

Siedem własnych kompozycji lidera, wypełniających krążek 'Epicenter', mozna określić jako modern jazz z chrakterem. Są one raczej skupione na wyeksponowaniu możliwości komunikacyjnych członków formacji niż na wyrąbywaniu nowej artystycznej drogi. Dwa saksofony, Chris Cheek (ma za sobą współpracę z m.in. Paulem Motianem czy Charlie Haden Liberation Music Orchestra) i Tony Malaby (saksofonista z artystycznym adhd, od Marty'ego Ehrlicha po Michela Portala, od Satoko Fujii po Kris Davis, od Wadada Leo Smitha i Williama Parkera po Paul Motian Band), do tego fantastyczne klasyczne trio w składzie Craig Taborn na wurlizerze i fortepianie, Gerald Cleaver za perkusją i lider, Chris Lightcap na kontrabasie (plus akustyczna gitara i organy w utworze 2).

Współbrzmienie, to głównie zajmuje muzyków, o tym jest ta płyta, a trzeba wiedzieć, że są tutaj mistrzami sami dla siebie. Ten skład gra ze sobą od wielu już lat, w wywiadach Chris Lightcap prowokacyjnie mawia, że gdy zbierał ponad 10 lat temu swój zespół, nie sądził, że przerodzi się to w trwały muzyczny byt, chciał po prostu "zebrać wszystkich do kupy, razem się zabawić i zobaczyć co z tego wyniknie". A wynikło po raz kolejny coś nadzwyczajnego, bogate brzmienie zespołu, porywająca energia, doskonale zestrojona sekcja rytmiczna z organami Taborna wespół z dwoma, raz z namysłem konwersującymi, raz przekrzykującymi się, raz grającymi jak orkiestra saksofonami, wszystko to sprawia, że Bigmouth, jest dzisiaj jedną z najciekawszych formacji kreatywnego jazzu.

Na koniec tylko dodam, że płyta zawiera jeszcze jeden utwór, zamykający tą przemyślaną opowieść, jest to utwór, który dla wielu mógłby być hymnem Nowego Jorku, autorstwa nieocenionego Lou Reeda 'All Tomorrow’s Parties' z epokowej płyty 'Velvet Underground & Nico', zagrany tutaj z brutalną wręcz energią.
Wspaniałe zakończenie wspaniałej płyty!

autor: Andrzej Fikus

Chris Lightcap: double bass, acoustic guitars (1), organ (1)
Craig Taborn: Wurlitzer electric piano (1-3, 6, 7), piano (4-5, 8), organ (1)
Tony Malaby: tenor saxophone
Chris Cheek: tenor saxophone
Gerald Cleaver: drums, percussion

1. Nine South
2. White Horse
3. Epicenter
4. Arthur Avenue
5. Down East
6. Stillwell
7. Stone by Stone
8. All Tomorrow's Parties


płyta do nabycia na multikulti.com

Joe Morris Quartet [Joe Morris / Mat Maneri / Chris Lightcap / Gerald Cleaver] "Balance", Clean Feed 2015, CF306

Joe Morris Quartet [Joe Morris / Mat Maneri / Chris Lightcap / Gerald Cleaver] "Balance", Clean Feed 2015, CF306

Joe Morris Quartet [Joe Morris / Mat Maneri / Chris Lightcap / Gerald Cleaver] "Balance", Clean Feed 2015, CF306

Krytycy mówią o Joe Morrisie, że jest znakomitym basistą. Ale też bardzo często zapominają, że jest jednym z najważniejszych dla muzyki improwizowanej i awangardowego jazzu współczesnych gitarzystów. Nie przeczę pierwszej tezie - wszak to sprawny instrumentalista. Myślę też, że dla wielu słuchaczy takie postawienie sprawy nie będzie niespodzianką - wszak w obu tych wcieleniach Morris wypada świetnie. Ale kwartetowe realizacja są znacznie, znacznie ciekawszy gdy chwyta on za gitarę.

W tym składzie spotykają się od ponad piętnastu lat i nagrali wcześniej dwie płyty, w tym zjawiskową płytę "Underthru" dla kanadyjskiej oficyny OmniTone. To nagranie jednak niezwykłe jest nie poprzez wielką ilość idei jakie kwartet realizuje czy też niezwykłość solowych, czy piękno i melodyjność tematów. Nie. W tym nagraniu wszystko zasadza się na porozumieniu i realizacji idei wspólnego graniu i improwizowania przy wykorzystaniu stosunkowo niewielkich środków i minimalnych zmian pierwotnych form. Zdaje się liczyć nawet nie struktura nagrania, pojedynczego utworu, ale muzyczna tkanka tworzona przez zespół improwizatorów w danym momencie. A ta jest gęsta i niezwykła, tworzona przez trzy instrumenty smyczkowe i zaskakująco gęsto grającą, nieco wolną od funkcji rytmicznych perkusję. I ten właśnie "line-up", zestawienie tych trzech jakże odmiennych osobowości decyduje o niezwykłości tej płyty, która, przyznam się i ja, przy pierwszym przesłuchaniu wydawała mi się nieco monotonna. Ale to album w którym trzeba odkryć detale, małe zmiany które generują napięcie i stopniowo, powoli prowadzą muzyczną narrację w zupełnie nowe, nieoczywiste rejony.

Ten kwartet właściwie nie ma słabych punktów. Może tylko ja chciałbym aby i na basie zagrał... Joe Morris, ale nagranie z wykorzystaniem overdubów miałoby zupełnie odmienny charakter. Co to za improwizacja gdy linię jednego instrumentu dokładamy post-factum?

Oczywiście taki sposób grania nie zaistniał by gdyby nie właśnie perspektywa owych 15 lat wspólnych do świadczeń, podróży, koncertów, nagrań. Bez tego wszystkiego co tworzy wspólnotę daleko wykraczającą poza muzyczną sceną. Ale to już inna opowieść…

autor: Marek Zając

Joe Morris: guitar
Mat Maneri: viola
Chris Lightcap: bass
Gerald Cleaver: drums

1. Thought (3:35)
2. Effort (11:22)
3. Trust (9:23)
4. Purpose (12:38)
5. Substance (6:36)
6. Meaning (12:13)


płyta do kupienia na multikulti.com

Pascal Niggenkemper / Simon Nabatov / Gerald Cleaver "Upcoming Hurricane", NoBusiness 2011, NBCD34.

Pascal Niggenkemper / Simon Nabatov / Gerald Cleaver "Upcoming Hurricane", NoBusiness 2011, NBCD34.

Pascal Niggenkemper / Simon Nabatov / Gerald Cleaver "Upcoming Hurricane", NoBusiness 2011, NBCD34.

 Pascal Niggenkemper to amerykański muzyk (kontrabasista), kompozytor i improwizator o francusko-niemieckich korzeniach. Na swoją najnowszą płytę zaprosił muzyków znakomitych i świetnie w Polsce - Simon Nabatov to pianista chętnie poszukujący inspiracji we współczesnej literaturze, tworzący jazz-konceptualne albumy inspirowane poezją Brodskiego czy "Mistrzem i Małgorzatą" Bułhakowa, znany u nas dzięki współpracy z braćmi Olesiami. Gerald Cleaver to perkusista, członek zespołów Davida S.Ware'a i Matthew Shippa, ale pojawiający się także na płytach Roscoe Mitchella, Wadady Leo Smitha, Gebharda Ullmanna czy Charlesa Gayle'a.

Jako instrumentalista Niggenkemper odwołuje się mocno do dorobku wielkich poprzedników - klasycznych Raya Browna, Nielsa-Henninga Orsteda Pedersena, jak i freejazzowych - Charlie Hadena, Williama Parkera czy Barre Philipsa, ale tworzona przez niego muzyka wpisuje się w znacznie szerszy kontekst. Pobrzmiewają w niej echa doświadczeń Ornette'a Colemana, zespołów Sun Ra ( tych nagrań, na których bardzo silnie akcentuje improwizacyjny charakter własnej muzyki), Alberta Aylera, Paula Bleya i Cecila Taylora. Spośród europejskiej tradycji awangardowej - bardzo wyraźnie tu obecnej - wymienić należy Louisa Sclavisa i Franka Gratkowskiego - na tego ostatniego jako mistrza i inspirację powołuje się sam Niggenkemper, grający z nim zresztą w septecie Vision7.

Muzyka tria to potok dźwięków, gdzie każda myśl jest natychmiast zamieniana w działanie i dźwięk, który dla partnerów jest wezwanie do reakcji i odpowiedzi. Jak w fizyce - każda akcja powołuje reakcję, a ta z kolei wpisuje się w rwący strumień muzyki. Nie ma tu chwilki przestoju, a partnerzy rozumieją się intuicyjnie odnajdując harmonie i radość w nieprzerwanych i zmiennych pasażach, odsłaniając kolejne wcielenia zespołu - jako trzy odmienne duety lub jako całość (trio). Niewiele jest tu partii solowych - najważniejsza jest bowiem interakcja i inspiracja odnajdywana w poczynaniach partnera. Świetne granie!

autor: Józef Kowalkowski

Pascal Niggenkemper: double bass
Simon Nabatov: piano
Gerald Cleaver: drums


1. Pusteblume 4:38
2. Upcoming hurricane 11:44
3. Arbol de piedra 5:53
4. Aeolus 5:14
5. Fighting the mill 11:10
6. Rahonavis 4:56
7. Mongolfiere 7:49

Pascal Niggenkemper w trio, ale wz zupełnie innymi muzykami

płyta do kupienia na multikutli.com

Giovanni Guidi Quintet [Gianluca Petrella / Michael Blake / Giovanni Guidi / Thomas Morgan / Gerald Cleaver] "We Don't Live Here Anymore", CAM Jazz 2011

Giovanni Guidi Quintet [Gianluca Petrella / Michael Blake / Giovanni Guidi / Thomas Morgan / Gerald Cleaver] "We Don't Live Here Anymore", CAM Jazz 2011, CAMJ78362.

Giovanni Guidi Quintet [Gianluca Petrella / Michael Blake / Giovanni Guidi / Thomas Morgan / Gerald Cleaver] "We Don't Live Here Anymore", CAM Jazz 2011, CAMJ78362.

W dość krótkim czasie, bo w ciągu zaledwie pięciu lat z muzyka lokalnego Giovanni Guidi stał się muzykiem globalnym. Najnowsza, piąta juz płyta Guidiego jako lidera to dzieło kompletne. Po pierwsze wierny jest w pełni autorskiej wizji sztuki, która przejawia się m.in. w sięganiu wyłącznie do własnego, oryginalnego repertuaru. Nie ma więc pójścia na skróty i zapełnianiu kolejnych płyt popowymi lub rockowymi piosenkami.

Po drugie zapraszając światowej sławy muzyków potrafi w pełni wykorzystać ich potencjał, nie ma tak częstego u liderów ADHD, które kończy się często zdominowaniem przez nich przestrzeni muzycznej. Po trzecie w końcu układając program na płytę nie traci z pola widzenia dramaturgii płyty jako całości. Jest w 'We don't' jakaś intymność, duchowość i surowość, która rozpisana na pięć głosów: fortepian, puzon, saksofon tenorowy, kontrabas i perkusja chwyta za serce.

autor: Tomasz Konwent

Gianluca Petrella: trombone
Michael Blake: saxophones
Giovanni Guidi: piano
Thomas Morgan: doube-bass
Gerald Cleaver: drums

1. Dess 4:53
2. Furious Seasons 4:47
3. We Don't Live Here Anymore 6:35
4. She Could Tell They Were Friends 3:34
5. Disturbing The Peace 5:52
6. The Dreamers 3:21
7. Begatto Kitchen 2:39
8. Overnight Revolution 7:50
9. What Remains 7:01
10. In Pursuit Of Silence 8:27

Giovanni Guidi Quintet

płyta do kupienia na multikutli.com