Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Schubert Franz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Schubert Franz. Pokaż wszystkie posty

piątek, 8 kwietnia 2011

Christoph Prégardien / Michael Gees "Franz Schubert: Die Schöne Müllerin" [Hybrid SACD], Challenge Classics, 2008

Christoph Prégardien / Michael Gees "Franz Schubert: Die Schöne Müllerin" [Hybrid SACD], Challenge Classics 2008, CC72292.

Christoph Prègardien uznawany jest dość powszechnie za jednego z najwybitniejszych tenorów lirycznych. Współpracuje z najwybitniejszymi zespołami i dyrygentami świat – Danielem Barenboimem, Johnem Elliot Gardinerem, Nikolausem Harnoncourtem, Phillippem Herreweghem, Hermanem Maxem, Tonem Koopmanem czy Diego Fasolisem, a repertuar jego obejmuje właściwie wszystko od Monteverdiego po współczesność. Przez długi okres czasu postrzegany był jako specjalista od bachowskich dzieł religijnych, który to nagrywał z największymi - Herreweghiem, Koopmanem, Gardiner czy Fasolisem, ale szybko udało mu się udowodnić swoją wielką wszechstronność. W ostatnich latach często sięga po pieśni - zwłaszcza romantyczne (najczęściej po Schuberta, chociaż w ubiegłym roku w duecie a Andreasem Staierem wykonywał także chopinowski repertuar).
Cykl "Die Schöne Müllerin" Franz Schubert skomponował, gdy miał 26 lat - pomiędzy majem a wrześniem 1823 roku (w tym samym czasie powstała zresztą jego opera "Fierrabras"), do wierszy Wilhelma Müllera (powstały przed 1820 rokiem). Złożyło się na niego dwadzieścia pieśni i Prègardien zarejestrował na prezentowanej płycie cały komplet. Jego miękki, liryczny głos znakomicie sprawdza się w dziewiętnastowiecznym, schubertowskim repertuarze. Niewiele tu bowiem ozdobników, a naturalność i miękkość melodyjnej frazy kompozytora znajduje idealne dopełnienie w pastelowym tembrze głosu niemieckiego tenora. Chociaż i w bardziej nasyconych dramatyzmem partiach ("Der Jäger" czy pierwsza część i finał "Eifesucht und Stolz") radzi sobie bez najmniejszego problemu. Akompaniuje mu tutaj stały partner Michael Gees i wydaje się to wybór najlepszy z możliwych. Gees, także kompozytor, nie jest równie znany i ceniony jako pianista, jak drugi ze stałych współpracowników Prègardiena - Andreas Staier, ale w przydzielonej mu roli sprawdza się, mam wrażenie, lepiej. Staier to tytan klawiatury, obdarzony wielką muzyczną wyobraźnią erudyta, ale i innowator. Czasami lubiący wybiegać przed szereg, szukający raczej kontrastu niż harmonii. Świetnie sprawdza się to w solowych recitalach czy nagraniach z orkiestrą, gorzej - w muzyce kameralnej czy też tam, gdzie jego rola sprowadzona zostaje do akompaniamentu. Tu biegłość Geesa, jego znakomite rzemiosło, sprawdza się lepiej. Najważniejszy jest bowiem głos.
Chociaż nie jestem wielkim admiratorem muzyki romantycznej to nagranie zauroczyło mnie od pierwszego przesłuchania. Pięknu muzyki Schuberta w interpretacji Prègardiena po prostu nie można się oprzeć. Tak jak nie oparli się mu i europejscy krytycy, którzy nagraniu temu przyznali m.in. tytuł Płyty Roku MIDEM 2009, a duet wykonawców otrzymał Nagrodę Wokalną MIDEM 2009.
autor: Wawrzyniec Mąkinia

Christoph Prégardien: tenor
Michael Gees: piano


1. Das Wandern
2. Wohin?
3. Halt!
4. Dansagung an den Bach
5. Am Feierabend
6. Der Neugierige
7. Ungeduld
8. Morgengruß
9. Des Müllers Blumen
10. Tränenregen
11. Mein!
12. Pause
13. Mit dem grünen Lautenbande
14. Der Jäger
15. Eifersucht und Stolz
16. Die liebe Farbe
17. Die böse Farbe
18. Trockne Blumen
19. Der Müller und der Bach
20. Des Baches Wiegenlied


Christoph Prégardien / Michael Gees
Die Schöne Müllerin - Das Wandern

płyta do kupienia na multikutli.com

piątek, 11 marca 2011

Yuri Honing / Nora Mulder - "Franz Schubert: Winterreise", Jazz In Motion, 2007.


Yuri Honing / Nora Mulder - "Franz Schubert: Winterreise", Jazz In Motion, 2007.
Yuri Honing jest jednym z najbardziej znanych holenderskich saksofonistów jazzowych i chociaż ma w swoim dorobku nagrania choćby z Mishą Mengelbergiem czy Paulem Bleyem, kojarzony jest bardziej ze sceną mainstreamową. W dorobku ma realizacje z Patem Methenym, Charlie Hadenem, Gary Peacockiem i Paulem Motionem, ale także z gwiazdami muzyki pop.
Nagranie w duecie z pinistką Nora Mulder jest pierwszą płytą z muzyką Honinga z jaką się zetknąłem. Sięgając po tą płytę nie wiedziałem o nim nic. I dobrze, bo to nagrania Winterreise podszedłem bez uprzedzeń i negatywnego nastawienia do muzyki pop. A płyta ta nie jest typowa dla jego dorobku. To, co prawda drugie jego nagranie w duecie, ale jedyna płyta, na której sięga on po kompozycje z muzyki klasycznej. Honing wraz z Norą Mulder, holenderską, klasycznie wykształconą pianistką (chociaż kojarzoną obecnie ze sceną improwizowaną) wziął tu bowiem na warsztat pieśni Schuberta z cyklu Winterreise (uzupełniono jeszcze o fragment kwartetu "Der Tod und das Mädchen" - "Śmierć i dziewczyna"). Oboje podeszli z wielkim szacunkiem do Schuberta i starali się zminimalizować partie improwizowane oraz nie nadawać pieśniom typowo swingowego, jazzowego wymiaru. Songbook Schuberta po który sięgnęli, przeznaczony był na głos i akompaniujący mu fortepian. I tutaj jest najsilniej widoczna zmiana - chociaż saksofon Honinga przejął partie wokalne, to zatarł się podział na instrument solowy i akompaniament. Fortepian jest tu instrumentem odmieniającym muzykę Schuberta, nadającym jej nowy wymiar. Nie jest to przy tym dekonstruowanie muzyki dziewiętnastowiecznego kompozytora, o tym nie ma mowy. Melodyka odtworzona jest przez Honiga linearnie (na ile to możliwe), ale rytm i harmonia zmienia się zupełnie. Nie jest to płyta stricte jazzowa - nie ma tu mowy o swingu czy długich improwizacjach. Nie jest to muzyka klasyczna. Jest coś nowego, co ocala Schuberta, a jednocześnie nadaje muzyce intymny i osobistych wymiar dwóch niezwykłych osobowości - Yuri Honinga i Nory Mulder.
autor: Marcin Jachnik

Yuri Honing: tenor saxophone
Nora Mulder: piano

1. No 17
2. No 7
3. No 16
4. No 24
5. No 4
6. No 12
7. No 21
8. No 2
9. No 9
10. No 10
11. No 20
12. No 14
13. Der Tod und das Mädchen



Winterreise 2008 Yuri Honing Trio

płyta do kupienia na multikutli.com