Lage Lund / Ben Street / Bill Stewart "Idlewild" Criss Cross Jazz 2015, CCJ1376

Lage Lund / Ben Street / Bill Stewart "Idlewild" Criss Cross Jazz 2015, CCJ1376

Lage Lund / Ben Street / Bill Stewart "Idlewild" Criss Cross Jazz 2015, CCJ1376

Wraz z dwoma innymi muzykami nagrywającymi dla holenderskiej oficyny Criss Cross - Mikiem Moreno oraz Adamem Rogersem - jest Lage Lund uznawany za jednego z najlepszych jazzowych gitarzystów współcześnie. Oczywiście tych, dla których post-bop jest orientacyjnym punktem na mapie jazzowej tradycji. Jego poprzednie zdawały się potwierdzać tę opinie, ale nie sprawiły jednak że jest on postrzegany jako wszechstronny muzyk o ukształtowanej muzycznej wizji, posługujący się własnym muzycznym językiem.

Lage Lund Trio

Teraz jednak, za sprawą swojej najnowszej płyty - nagranej w trio wraz z basistą Benem Streetem i perkusistą Billem Stewartem ma szansę je zmienić. Co nowego przynosi jego najnowsza produkcja? Repertuar wybrany został podobnie jak na poprzednie albumy - oprócz kilku - dodajmy znakomitych - kompozycji lidera znajdują się tu jazzowe standardy i kilka znakomitych kompozycji muzyków wciąż jeszcze aktywnych na jazzowej scenie (Bobby Hutcherson), albo też zmarłych całkiem niedawno (Kenny Kirkland). Co ważne jednak - wszystkie one układają się w spójną, zwartą i nieprzegadaną całość. Nie znaczy to jednak, że muzycy nie mają przestrzeni by po prostu sobie pograć. I tu dochodzimy do sedna zmiany w muzyce Lunda - wcześniejsze albumy nagrywany były w kwartecie z fortepianem, a całość najczęściej oparta była na dialogu dwóch instrumentów harmonicznych. Teraz, gdy tego nie ma, możemy w końcu zobaczyć kunszt i maestrię Lunda w pełnym świetle. I sprawdza się to znakomicie, niczym Jim Hall w najlepszych latach grania. Znakomity album, po który trzeba sięgnąć koniecznie!

autor: Józef Paprocki

Lage Lund: guitar
Ben Street: bass
Bill Stewart: drums

1. Rumspringa (L. Lund) 7.28
2. Intro To Rain (L. Lund) 1.48
3. Come Rain Or Come Shine (H. Arlen) 7.17
4. So In Love (C. Porter) 6.50
5. Isn’t This My Sound Around Me? (B. Hutcherson) 5.48
6. Mirrors (J. Chambers) 5.18
7. Just One Of Those Things (C. Porter) 5.27
8. Intro To Chance (L. Lund) 1.36
9 Chance (K Kirkland) 5.36
10. Good Morning Heartache (Higginbottam-Drake-Fischer) 3.45
11. Straight Street(J. Coltrane) 4.05
12. Idlewild (L. Lund) 8.03



płyta do nabycia na multikulti.com

Clarence Penn / Chris Potter / Adam Rogers / Ben Street "Dali In Cobble Hill", Criss Cross Jazz 2012, CCJ1350

Clarence Penn / Chris Potter / Adam Rogers / Ben Street "Dali In Cobble Hill", Criss Cross Jazz 2012, CCJ1350

Clarence Penn / Chris Potter / Adam Rogers / Ben Street "Dali In Cobble Hill", Criss Cross Jazz 2012, CCJ1350

Z kimże nie grał w swojej karierze Clarence Penn?! Ten wychowanek (w zakresie jazzowej kompozycji) Ellisa Marsalisa miał okazję już koncertować i nagrywać z wybitnymi osobowościami amerykańskiego jazzu: Wynton Marsalis, Betty Carter, Stanley Clarke, Steps Ahead, Makoto Ozone, Michael Brecker, Dave Douglas, Maria Schneider, Luciana Souza, Richard Galliano i Fourplay to tylko niektórzy spośród nich.

Jednak sam nie bardzo często realizuje własne autorskie projekty - "Dali in Cobble Hill" to dopiero trzecia okazja do zapoznania się z jego autorskim dorobkiem. Przyczyny tego mogą dwie - pierwszą podnosił w jednym z wywiadów Dave Douglas, nazywając Penna perfekcjonistą, ale myślącym o całym zespole. Niczym producent zajmuje się tym, jak kto będzie brzmiał starając się jednocześnie wszystko co robi, dopracować w najmniejszych detalach. Drugą może być zwyczajny brak czasu - wszak Penn jest jednym z najbardziej zapracowanych bębniarzy amerykańskich, by móc zrealizować swoje muzyczne pomysły ze starannością, z której byłby zadowolony. Tym bardziej, że Clarence Penn należy do najbardziej cenionych i rozchwytywanych perkusistów amerykańskich.

Clarence Penn, photo by Simon Scheller

Na swoją najnowszą płytę Clarence Penn zaprosił niezwykle cenionych muzyków - na saksofonach oraz klarnecie basowym gra tu Chris Potter, na gitarze - Adam Rogers, a sekcją rytmiczną (wraz z liderem) tworzy Ben Street. Osiem oryginalnych kompozycji Penn uzupełnił o dwa standardy ("I Hear Music" oraz "My Romance") - odzwierciedlają one różnorodne nastroje i emocje, oraz ukazują wielką paletę doświadczeń, jaką lider zebrał w ciągu ostatnich lat angażując się w wielką liczbę muzycznych projektów. Świetnie sprawdza się i uzupełnia duet frotmanów - Potter-Rogers - zdają się grywać z sobą od lat, a ich wzajemne porozumienie może służyć za wzór dla pokoleń młodych adeptów rzemiosła.

Wszystko składa się w fantastyczną całość - świetną i kreatywną płytę osadzoną w głównym nurcie jazzowej muzyki. Polecam bardzo.

autor: Józef Paprocki

Clarence Penn: drums, percussion
Chris Potter: tenor saxophone, soprano saxophone, bass clarinet
Adam Rogers: guitar
Ben Street: double bass

1. The B 61 (Clarence Penn)
2. Cobble Hill (Clarence Penn)
3. A Walk On The B-H-P (Clarence Penn)
4. Dali (Clarence Penn)
5. I Hear Music (Burton Lane / Frank Loesser)
6. Mr. C (Clarence Penn)
7. Persistence Of Memory (Clarence Penn)
8. My Romance (Richard Rodgers / Lorenz Hart)
9. Solato's Morning Blues (Clarence Penn)
10. Zoom Zoom (Clarence Penn)

płyta do kupienia na multikulti.com

Johnathan Blake / Chris Potter / Mark Turner / Ben Street "Gone, But Not Forgotten", Criss Cross Jazz 2014, CCJ1368

Johnathan Blake / Chris Potter / Mark Turner / Ben Street "Gone, But Not Forgotten", Criss Cross Jazz 2014, CCJ1368

Johnathan Blake / Chris Potter / Mark Turner / Ben Street "Gone, But Not Forgotten", Criss Cross Jazz 2014, CCJ1368

Johnathan Blake, jeden z najbardziej cenionych perkusistów swojego pokolenia. Prawdziwą gwiazdą uczyniła go współpraca z trębaczem Tomem Harrellem. Gdy został stałym członkiem jego kwintetu posypały się propozycje współpracy: Mingus Big Band, trio Kenny Barrona, kwartet Ravi Coltrane - to tylko najważniejsze zespoły, w których mieliśmy okazję podziwiać jego grę i wyczucie rytmu.

Po dwóch nagraniowych sesjach dla wytwórni Criss Cross jako sideman (w projektach trębacza Alexa Sipiagina), Blake nagrał właśnie swój pierwszy autorski album. Zaprosił on do współpracy prawdziwie gwiazdorski skład - saksofonistów Chrisa Pottera i Marka Turnera oraz basistę Bena Streeta.

Jak sugeruje tytuł albumu - Gone, But Not Forgotten - czerpie inspirację z muzyki wielkich świata jazzu, których nie ma już z nami. Składa im swój osobisty hołd. I chociaż taka muzyka mogłaby zabrzmieć ponuro lub patetycznie, to Blake i jego kwartet akcentują poczucie nieokiełznanej radości i oferują jazzową improwizację na najwyższym poziomie. To także jest zaczerpnięte z muzyki starych mistrzów - Charlesa Fambrougha, Trudy Pittsa, Sida Simmonsa, Cedara Waltona, Jim'iego Halla, Mulgrew Millera, Paula Motiana, Franka Fostera, Franka Wessa i Eddie Harrisa, których kompozycje nagrał Johnathan Blake wraz ze swoim kwartetem. Oprócz standardów na płycie znajdują się dwie autorskie kompozycje Blake'a i znakomicie wpisują się w brzmienie całości.

Znakomita płyta, zagrana z energią i radością, która natychmiast udziela się słuchaczom. Polecam.

autor: Józef Paprocki

Johnathan Blake: drums
Chris Potter: tenor saxophone, alto flute
Mark Turner: tenor saxophone, soprano saxophone
Ben Street: bass

1. Cryin' Blues (Eddie Harris)
2. Firm Roots (Cedar Walton)
3. Maracas Beach (James 'Sid' Simmons)
4. All Across The City (Jim Hall)
5. Broski (Charles Fambrough)
6. Born Yesterday (Johnathan Blake)
7. Circle Dance (Paul Motian)
8. New Wheels (Mulgrew Miller)
9. Anysha (Trudy Pitts)
10. The Shadower (Johnathan Blake)
11. Two For The Blues (Neal Hefti)

płyta do kupienia na multikulti.com

Søren Kjærgaard / Ben Street / Andrew Cyrille "Open Opus", Ilk Records 2010

Søren Kjærgaard / Ben Street / Andrew Cyrille "Open Opus", Ilk Records 2010, ILK166.

Søren Kjærgaard / Ben Street / Andrew Cyrille "Open Opus", Ilk Records 2010, ILK166.

Pianistyka Kjærgaarda jest dokładnym przeciwieństwem modnej muzyki naszego czasu, muzyki, której celem jest dostarczanie publiczności łatwej rozrywki. Wiele jest triowych składów epatujących banalnymi melodiami, rytmicznymi repetycjami, nieudanymi improwizacjami.
Kjærgaard inaczej niż wszyscy wchodzi w głąb dźwięku, penetruje go, smakuje i delektuje się nim. Ale bohaterów płyty jest jeszcze dwóch, Andrew Cyrille rocznik 1939 to jeden z najbardziej utytułowanych perkusistów jazzowych, przez wiele lat współpracował z Cecilem Taylorem. Na kontrabasie natomiast jeden z ciekawszych instrumentalistów swojego pokolenia, Ben Street. Druga już płyta tego składu, po znakomitej "Optics" z 2008 roku to potężna dawka muzycznej prawdy, choć to sformułowanie nie do końca tutaj pasuje. Subtelna i wytwórna zarazem, obdarzona wyjątkową czułością, pełna medytatywnej ciszy.
Søren Kjærgaard potrafił w dość krótkim czasie (rocznik 1978) stworzyć język dźwiękowy tak odrębny, że utwory jego są natychmiast rozpoznawalne. Z jednej strony nasyca swoje kompozycje melodycznymi i rytmicznymi zawiłościami (Places Birds Fly From), z drugiej ujmuje prostotą filigranowych pieśni (Fatha). Będąc wielkim fascynatem twórczości Mortona Feldmana wprowadził do swojego języka czynnik nieokreśloności, dzięki któremu muzyka nie jest ostatecznie zdefiniowana. Jego kompozycje nie są tworem skończonym, ich ostateczna forma nie jest formą, lecz rezultatem rozwoju dzieła, w równym stopniu tworzonego przez każdego z trzech muzyków.

autor: Tomasz Konwent

Søren Kjærgaard: piano
Ben Street: bass
Andrew Cyrille: drums


1. Like A Motherless Sun (For Sun Ra)
2. Floating World (Ukiyo)
3. Kanon-I-Ka
4. Open Opus 3
5. Places Birds Fly From
6. Open Opus 5
7. Fatha
8. Abrahms' Paraphrase
9. Naya

Søren Kjærgaard / Ben Street / Andrew Cyrille
Proposal No. 32 (2010)

płyta do kupienia na multikutli.com

Jakob Bro [Jakob Bro / Bill Frisell / Kurt Rosenwinkel / Chris Cheek / Mark Turner / Jesper Zeuthen / Andrew D'Angelo / Ben Street / Paul Motian] "The Stars Are All New Songs Vol. 1", Loveland Records (DK), 2008

Jakob Bro [Jakob Bro / Bill Frisell / Kurt Rosenwinkel / Chris Cheek / Mark Turner / Jesper Zeuthen / Andrew D'Angelo / Ben Street / Paul Motian] "The Stars Are All New Songs Vol. 1", Loveland Records (DK) 2008, LLR008.

Jakob Bro [Jakob Bro / Bill Frisell / Kurt Rosenwinkel / Chris Cheek / Mark Turner / Jesper Zeuthen / Andrew D'Angelo / Ben Street / Paul Motian] "The Stars Are All New Songs Vol. 1, Loveland Records (DK) 2008, LLR008.

W Polsce gitarzysta Jakob Bro znany jest wyłącznie za sprawą współpracy w ostatnich latach z Tomaszem Stańko, z którym nagrał dla monachijskiej ECM Records przebojową płytę 'Dark Eyes'. Jednak na mapie światowego jazzu jego nazwisko znane jest długo przed kolaboracją z polskim trębaczem. To jednak więcej mówi o kondycji polskiej krytyki muzycznej niż o formacie tego artysty. Czy nie jest dziwne, że z jednym wyjątkiem nikt z muzycznych dziennikarzy nie zająknął się nawet o płytach Bro? A wierzcie mi państwo, że warto do nich sięgnąć!
Omawiana 'The Stars Are All New Songs Vol. 1' poprzedzała wyśmienitą 'Balladeering'. Na płycie występuje 9-osobowy skład, gitarzyści: Bill Frisell, Kurt Rosenwinkel i Jakob Bro, saksofoniści: Chris Cheek, Mark Turner i Jesper Zeuthen, klarnecista Andrew D'Angelo i sekcja złożona z Bena Streeta na kontrabasie i Paula Motiana za perkusją. Materiał został zarejestrowany podczas kilkudniowej sesji we Wrześniu 2007 roku w słynnych Avatar Studios w Nowym Jorku, pod czułym okiem Jamesa Farbera. Cały program płyty wyszedł spod ręki Jakoba Bro, który jako jeden z trzech muzyków występuje we wszystkich utworach. Dziewięć kompozycji, których nie da się przypisać jakiemuś jazzowemu gatunkowi, ujawnia niezwykły talent tego muzyka. Są one zarazem przejmujące jak i filigranowe, urzekają powściągliwymi i klarownymi improwizacjami poszczególnych muzyków. Żaden z występujących muzyków nie słynie z jazzowego rozgadania, tak często występującego w fusion jazzie, ale nawet jak na nich wykazują się tutaj ogromnym skupieniem, operują bardzo oszczędnymi środkami uzyskując w ten sposób piorunujący efekt. Jakob Bro generalnie to muzyk, który w swojej pracy stosuje zasadę 'czym mniej, tym lepiej', co w połączeniu z bardzo nowoczesną harmonią, dramaturgią i melodyką utworów daje muzyce absolutnie unikalną wartość.

autor: Andrzej Majak

Bill Frisell: guitar

Kurt Rosenwinkel: guitar

Jakob Bro: guitar

Chris Cheek: tenor saxophone

Mark Turner: tenor saxophone

Jesper Zeuthen: alto saxophone

Andrew D'Angelo: bass clarinet

Ben Street: bass

Paul Motian: drums

1. Sound Flower
2. Origin

3. The Boy From Saladan

4. Romantics

5. Duke Ellington Boulevard

6. Waltzing Trees

7. Reconstructing A Dream

8. Drumscapes

9. Eugenie

Jacob Bro / Cris Cheek / Rune Borup - Chinatown, 2006

płyta do kupienia na multikutli.com