Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kellers Willi. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kellers Willi. Pokaż wszystkie posty

piątek, 3 czerwca 2016

Thomas Borgmann / Max Johnson / Willi Kellers "One For Cisco" [Vinyl 1LP Limited edition of 300 records], NoBusiness Records 2016, NBLP91

Thomas Borgmann / Max Johnson / Willi Kellers "One For Cisco" [Vinyl 1LP Limited edition of 300 records], NoBusiness Records 2016, NBLP91
Niemiecki saksofonista Thomas Borgmann na dobre rozpoczął swoją muzyczna karierę w roku 1980, gdy współpracując z Nickiem Steinhaus i jego Berlin Art Ensemble wyjechał w długą trasę sponsorowaną przez Instytut Goethego po Południowej Ameryce. Wkrótce regularnie koncertował z rozmaitymi projektami w Europie i został organizatorem berlińskiego festiwalu STAKKATo (od 1984 roku). W roku 1987 dołączył do sekstetu Sirone'a i wraz nim na dłuższy czas zamieszkał w Nowym Jorku. Równocześnie w Europie wciąż prowadzi własne zespoły - The Hidden Quartet (z Dietmarem Diesnerem, Erikiem Balke oraz Jonasem Akerblomem), czy też The Noise & Toys (z Valerym Dudkinem i Saschą Kondraschkinem). Nagrywa i koncertuje z Hansem Reichelem, Johnem Tchicai'em, Patem Thomase, Jay'em Oliverem, Markiem Sandersem, Lolem Coxhillem, Ernstem-Ludwigiem Petrowskym, Paulem Lovensem, Paulem Lyttonem, Evanem Parkerem, Conny Bauerem, Johannesem Bauerem, Charlesem Gaylem, Heinzem Sauerem, Philem Mintonem, Jasonem Kao Hwangiem, Thurstonem Moorem, Shoji Hano, Alexandrem von Schlippenbachem, Roy'em Campbellem, Perrym Robinsonem, Kipem Hanrahanem, Jean-Paul'em Bourellym i Peterem Brötzmannem, z którym także współtworzy trio Blue Zoo (prócz nich był tam jeszcze Borah Bergman.

W roku 1995 rozpoczął współpracę z Wilberem Morrisem i Denisem Charlesem, tworząc BMC-Trio (po śmierci Charlesa w 1998 roku zastąpił go Reggie Nicholson, a sam zespół zmienił nazwę na BMN-trio). Borgmann i Brötzmann powrócili do współpracy raz jeszcze w roku 2003,gdy stworzyli nowy kwartet (z Williamem Parkerem i Rashidem Bakrem). W ostatnich latach Thomas Borgmann był mniej aktywny okazjonalnie tylko nagrywając i koncertując - z triem "Boom Box" (Borgmann - Tony Buck - Joe Williamson) oraz z Willi Kellersem i Akirą Ando.

Płyta "One for Cisco" została zarejestrowana na żywo w Nowym Jorku podczas Tenor Sax Festival w roku 2015. Thomas Borgmann tym wystąpił ze swoim stałym, długoletnim partnerem Willi Kellersem oraz z nowojorskim basistą Maxem Johnsonem, którego o rok wcześniejsze nagranie "The Prisoner" sprawiło, że zaproszony został do tego tria. I właśnie jego młodzieńcza energia sprawia, że płyta ta jest zupełnie wyjątkowa i niezwykła. To dzięki jego otwartej postawie oraz znakomitemu panowaniu nad dźwiękiem i cudownemu porozumieniu z Kellersem, Borgmann ma komfort grania jakiego pozazdrościł by mu każdy saksofonista. Kellers i Johnson tworzą bowiem dla saksofonisty przestrzeń dla improwizacji i osadzają jego w cudownym rozedrganym, a jednocześnie otwartym na wszelkie zmiany i sonorystyczne wycieczki, swingu. I dzięki temu lider może w pełni zaprezentować swoją znakomitą, twórczą formę. Świetne, znakomicie przy tym zrealizowane nagranie!
autor: Marek Zając

Thomas Borgmann: soprano and tenor saxophone, toy-melodica
Max Johnson: bass
Willi Kellers: drums, voice

Side A:
1. One For Cisco (Part 1)

Side B:
1. One For Cisco (Part 2)

płyta do nabycia na multikulti.com

sobota, 10 października 2015

Paul Hubweber / Frank Paul Schubert / Alexander von Schlippenbach / Clayton Thomas / Willi Kellers "Intricacies" [2CD], NoBusiness Records 2015, NBCD7475

Paul Hubweber / Frank Paul Schubert / Alexander von Schlippenbach / Clayton Thomas / Willi Kellers "Intricacies" [2CD], NoBusiness Records 2015, NBCD7475
Niestety, świat nie jest urządzony sprawiedliwie. Tak jest też w muzyce i śród muzyków. Niektórzy z nich są świetnie znani, inni, chociaż są równie aktywnie i równie kreatywni, nigdy nie zyskają szerszej sławy. Tak samo, chociaż na malutka skalę, jest i we free jazzie oraz jazzowej awangardzie. Tym większe brawa więc dla wytwórni NoBusiness, która od samego początku istnienia przybliża nam niemiecką scenę freejazzową - tak historyczną, jak i współczesną.

Takim albumem jest właśnie wydana, podwójna płyta "Intricacies" sygnowana przez pięciu mieszkających w Niemczech muzyków (czwórka to Niemcy, basista Clayton Thomas od lat mieszka w Berlinie, ale jest Australijczykiem). To zapis koncertu, jaki odbył się w berlińskim klubie B-Flat w lutym 2014 roku.

Cała piątka to wybitni instrumentaliści, od lat aktywni na awangardowej scenie niemieckiej. Ale jest tu i legenda w osobie Alexandra von Schlippenbacha, pianisty i pioniera awangardowego jazzu i muzyki improwizowanej w Europie. Większość z nich zresztą (chyba wszyscy poza Thomasem) przewinęła się zresztą przez założoną staraniem Schippenbacha Globe Unity - niemający stałego składu kolektyw improwizatorów kierowany przez Schlippenbacha, grający w pełni improwizowaną muzykę, aktywny od początku lat siedemdziesiątych po dziś dzień. Mają wspólne korzenie, grali razem niezliczoną ilość razy w rozmaitych konfiguracjach, mają wspólnych muzycznych partnerów. To i rozumieją się na scenie cudownie i nic nie potrzeba im objaśniać.

Wszystkie zebrane na obu płytach utwory mają jedną cechę wspólną - prowadzone są od narastającej partii tutti, poprzez partie mniejszych składów (duetów, triów) i kolejne grane przez wszystkich kolektywne improwizacje o wzrastającej amplitudzie energetycznej i kończące się takąż, niemal apokaliptyczną kumulacją. To jednak odróżnia kolektywy prowadzone przez Schlippenbacha, od choćby Peter Brotzmann Chicago Tentet, który to w swym dojrzałym okresie działalności prezentował muzykę pozbawioną jakichkolwiek założeń, struktur i szkieletów. Pozbawioną - dopóki nie zaistniała. Poza taką szkieletową konstrukcją nie ma tu właściwie nic więcej przewidywalnego i obliczalnego - jaka wyłoni się konfiguracja po kolejnej kumulacji, dokąd ich powiedzie muzyka - nie są w stanie przewidzieć sami instrumentaliści.

Zadziwia porozumienie, kunszt, czujność i kreatywność każdego z bohaterów tego nagrania, chociaż na mnie największe wrażenie zrobił tu puzonista, Paul Hubweber, mający w dorobku m.in. długoletnią współpracę z Johnem Butcherem, Peterem Kowaldem, Paulem Lyttonem czy Johnem Stevensem.

Dla miłośników free jazzu - pozycja obowiązkowa!
autor: Waldemar Koński

Paul Hubweber: trombone
Frank Paul Schubert: alto saxophone, soprano saxophone
Alexander von Schlippenbach: piano
Clayton Thomas: bass
Willi Kellers: drums, percussion

CD 1
1. Come to Blows 49’39

CD 2
1. Intricacies 44’40
2. Encore 14’34

płyta do nabycia na multikulti.com