Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Hatwich Anton. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Hatwich Anton. Pokaż wszystkie posty

sobota, 19 listopada 2016

Aram Shelton's Fast Citizens [Aram Shelton / Keefe Jackson / Josh Berman / Fred Lonberg-Holm / Frank Rosaly / Anton Hatwich] "Two Cities" Delmark 2009, DE590

Aram Shelton's Fast Citizens [Aram Shelton / Keefe Jackson / Josh Berman / Fred Lonberg-Holm / Frank Rosaly / Anton Hatwich] "Two Cities" Delmark 2009, DE590
Fast Citizens to sekstet złożony z muzyków związanych z chicagowską sceną jazzową. I chociaż nie wszyscy na stale tam mieszkają (Aram Shelton na co dzień mieszka i pracuje w Kalifornii), to właśnie z muzyką z Wietrznego Miasta są kojarzeni i tam powstaje większość ich projektów. Fast Citizens to kolektyw, który nie ma stałego szefa - w kolejnych odsłonach liderują mu poszczególni muzycy sekstetu. Na pierwszej płycie był to saksofonista Keefe Jackson, na następnej ma to być - podobno - Fred Lonberg-Holm, na opisywanej - saksofonista i klarnecista Aram Shelton. Wszyscy muzycy kolektywu należą do pokolenia, które moglibyśmy określić, jako postvandermarkowskie, chociaż odnośnie do Freda Lonberg-Holma może to być drobnym naciągnięciem (w Chicago mieszka i pracuje od 1998 roku). 

Faktem jest jednak, że wszyscy prócz niego debiutowali po uznaniu, jakie zdobył sobie Ken Vandermark, korzystali z ożywienia, jakie zapoczątkował na chicagowskiej scenie, grali z nim i odwołują się do podobnych jak on wzorców - czerpią z jazzowej tradycji, asymilując jednak dla jazzu liczne wpływy muzyki rockowej (część z nich - Shelton, Jakcson, Lonberg-Holm grała zresztą w rockowych grupach), jak i europejskiej awangardy. Muzyka zaprezentowana na drugiej płycie kolektywu nie w całości wyszła spod pióra nominalnego lidera - Arama Sheltona. Dwie spośród dziewięciu kompozycji są autorstwa Keefe Jacksona, a po jednej dołożyli wiolonczelista Fred Lonberg-Holm oraz basista (znany z Dave Rempis Percussion Quartet) Anton Hatwich. Shelton jednak zinterpretował i zorkiestrował całość łącząc w jedno wiele różnorakich stylistyk - od czegoś, co moglibyśmy określić "hard swingiem" (tradycja wczesnych jazzowych comb wzbogacona elementami hardbopu i korzystająca z owoców freejazzowej rewolucji), przez jazzową balladę, po czyste free oraz elementy muzyki współczesnej najsilniej akcentowane w partiach komponowanych. Widoczne są tu również wpływy muzyki rockowej, widoczne zwłaszcza, gdy ster narracji przejmuje Lonberg-Holm - do tego, że jego instrument może brzmieć jak przesterowana, elektryczna gitara zdążył już on nas przyzwyczaić w kwintecie Kena Vandermarka. Mimo takiego bogactwa wzorców i odwołań płyta ta nie ma w najmniejszym stopniu eklektycznego charakteru - Shelton nadaje jej spójny charakter, płynnie i bez śladu "dźwiękowych szwów" łącząc wszystko to w jedną całość. 

To muzyka, która powinna być nazywa współczesnym mainstreamem, gdyby tylko koryfeusze jazzu zachcieli zauważyć, że free jazz od początku lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia jest nieodłącznym elementem tradycji gatunku. Jest przy tym otwarta, nie jest skończoną formą - duże jej partie są w pełni improwizowane (także te grane w sekstecie). To muzyka dojrzała i młodzieńczo rozwichrzona - tak jej liderujący kolektywowi na płycie Shelton, muzyk obdarzony wizją i już doświadczony, a wciąż jeszcze bardzo młody (rocznik 1976), będący zgodnie ze słowami przywoływanego już wcześniej Vandermarka "przyszłością jazzu". Znakomita, niebanalna płyta.
autor: Wawrzyniec Mąkinia

Aram Shelton: alto saxophone, clarinet
Keefe Jackson: tenor saxophone, bass clarinet
Josh Berman: cornet
Fred Lonberg-Holm: cello
Anton Hatwich: bass
Frank Rosaly: drums

1. Two Cities
2. Big News
3. Western Promenade
4. VRC#9
5. In Cycles
6. I am Here, You are There
7. the Twenty Seven
8. Wontkins
9. Easy

płyta do nabycia na multikulti.com

środa, 26 listopada 2014

Russ Johnson / Jason Stein / Anton Hatwich / Tim Daisy "Meeting Point", Relay Records 2014, RELAY008

Russ Johnson / Jason Stein / Anton Hatwich / Tim Daisy "Meeting Point", Relay Records 2014, RELAY008
Trębacz Russ Johnson przeniósł się z Nowego Jorku do Chicago prawie trzy lata temu i przez ten czas stał się bardzo ważną postacią dla chicagowskiej sceny jazzowej. Jest aktywny nie tylko jako sideman czy muzyk sesyjny, ale stworzył też własny kwartet do którego zaprosił śmietankę muzycznego Chicago: klarnecistę basowego Jasona Steina oraz basistę Antona Hatwicha i perkusistę Tima Daisy'ego. Kwartet ten - póki co od tytułu tego nagrania nazywany "Meeting Point" grał już na najważniejszych festiwalach improwizowanego jazzu w Chicago - Umbrella Festival i Chicago Jazz Festival w Millenium Park, nim lider zdecydował się w końcu zarejestrować własny materiał w warunkach studyjnych.

Russ Johnson ma bardzo klarowną wizję własnej muzyki. Pozostając pod wpływem wolnej improwizacji, ale i klasycznej, współczesnej muzyki komponowanej, udało mu się stworzyć własną formułę grania, a zestawienie niezwykłego soundu trąbki Johnsona z basowym, głębokim klarnetem Steina przynosi zupełnie zaskakujące dźwiękowe doznania. Zaciekawia i intryguje, bowiem to, co niezwykłe, bardzo często opiera się na kontraście - formalnym, brzmieniowym, dynamicznym.

Tutaj właściwie tego kontrastów jest jakby zbyt wiele - operująca raczej w górnych rejestrach, krzykliwa i kąśliwa trąbka Johnsona, zestawiona jest z dostojnym, głębokim i - wydawałoby się - "niemrawym" instrumentem Johnsona. Ich muzyka nie powinna się trzymać kupy - powie ktoś. Ale soliści w dosyć niezwykły czynią ją zwartą i niezwykłą - klarnet Steina imponuje dynamiką, a przytłumione, nieczyste, zgrzytliwy i rozpoznawalne brzmienie instrumentu Johnsona czynią rozpiętość brzmieniową wcale nie tak wielką. Niemała w tym również zasługa czujnej i zgranej rytmicznej sekcji, która spaja improwizowane solówki liderów w zwartą całość, nadając jej drive i groove. Bo właśnie - w tym czar muzyki chicagowskiego już trębacza - że eksponując indywidualne przymioty każdego z muzyków, ich zalety i walory, nie rezygnuje równocześnie ze spójnego brzmienia zespołu. No i sam jeszcze potrafi zagrać tak, że buty spadają - wystarczy włączyć intro do Confluence. Polecam gorąco!
autor: Marek Zając

Russ Johnson: trumpet
Jason Stein: bass clarinet
Anton Hatwich: bass
Tim Daisy: drums

1. Lithosphere
2. Confluence - Introduction
3. Confluence - part I
4. Confluence - part II
5. Conversation - Jason Stein
6. Clothesline
7. Conversation - Anton Hatwich
8. Chaos Theory
9. Conversation - Tim Daisy
10. Half Full



płyta do kupienia na multikulti.com

piątek, 19 września 2014

Paul Giallorenzo's Gitgo [Mars Williams / Jeb Bishop / Paul Giallorenzo / Anton Hatwich / Quin Kirchner] "Force Majeure", Delmark 2014, DE5015

Paul Giallorenzo's Gitgo [Mars Williams / Jeb Bishop / Paul Giallorenzo / Anton Hatwich / Quin Kirchner] "Force Majeure", Delmark 2014, DE5015
GitGo to skrót od angielskiego "Get in to Go Out", ale także nazwa zespołu prowadzonego przez pianistę Paula Giallorenzo. I choć zespół pod ta nazwą i w tym składzie osobowym zadebiutował na chicagowskim festiwalu jazzowym w 2010 roku to korzeni grupy szukać należy w wydanej w 2009 roku płycie o tym właśnie tytule - "Get in to Go Out". To właśnie wtedy po raz pierwszy Giallorenzo nagrywał z muzykami z Chicago i wtedy też zetknął z ich wrażliwością łączącą w sobie bardzo różne muzyczne nurty - umiłowanie jazzowej tradycji spod znaku Charlie Parkera, korzenne brzmienia AACM-u, kreatywny bezkompromisowy rock, funk i soul. Wszystko to zderzone nierzadko z europejską awangardą spod znaku Petera Brotzmanna czy Mishy Mengelberga. No i free jazz łączony z kompozytorskimi eksperymentami Braxtona, Roscoe Mitchella, Wadady Leo Smitha, George'a Lewisa czy - z młodszych, uznanych chicagowskich twórców - Kena Vandermarka.

To wszystko nie pozostaje bez znaczenia dla twórczości pianisty. Kolejne płyty nagrywa juz przy udziale chicagowskich muzyków, chociaż skład zespołu wykrystalizował dopiero na drugiej płycie "Emergent". To tam obok Paula pojawiają się po raz pierwszy współpracujący właśnie z Vandermarkiem Mars Williams i Jeb Bishop oraz młody perkusista Quin Kirchner. Giallorenzo wraz z GitGo bada możliwości improwizowania w ramach komponowanego materiału, zakotwiczając muzykę zespołu z jazzowej tradycji, odwołując się do form zamkniętych, ograniczonych czasowo, melodycznie i harmonicznie. 
Mars Williams / Jeb Bishop / Paul Giallorenzo / Quin Kirchner / Anton Hatwich
Taka jest też najnowsza, wydana dla wytwórni Delmark, płyta zespołu zatytułowana „Force Majeure”. Przy tych wszystkich ograniczeniach zupełnie nie czuje się tu jakichkolwiek więzów narzuconych muzyce i muzykom. Gorset kompozycji raczej zdaje się wyzwalać kreatywność muzyków niż w jakikolwiek sposób ich krępować. Niczym Vandermark 5 - z najlepszych lat działalności tego kwintetu - grupa pod wodzą Paula Giallorenzo kipi rockową energią i płonie jazzową żarliwością. Czego chcieć więcej?
autor: Marek Zając

Jeb Bishop: trombone
Mars Williams: saxophones
Paul Giallorenzo: piano
Anton Hatwich: bass
Quin Kirchner: drums

1. Force Majeure 7:14
2. Fits And Starts 9:39
3. Rocky Terrain 8:18
4. Reverberations 6:54
5. Blowings On 9:35
6. A Tone 6:04
7. Roscoe Far I 13:00



płyta do kupienia na multikulti.com