Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zimpel Wacław. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zimpel Wacław. Pokaż wszystkie posty

środa, 14 września 2016

Switchback [Mars Williams / Wacław Zimpel / Hilliard Greene / Klaus Kugel] "Live in Ukraine" Multikulti Project 2016, MPI035

Switchback [Mars Williams / Wacław Zimpel / Hilliard Greene / Klaus Kugel] "Live in Ukraine" Multikulti Project 2016, MPI035
Drugi album międzynarodowego kwartetu Switchback znów przynosi muzykę nagraną na żywo. Tym razem materiał ten zarejestrowany został na Ukrainie, w Zaporożu, w Domu Kultury Metalurgom, gdzie Mars Williams, Wacław Wimpel, Hilliard Greene i Klaus Kugel gościli 20 kwietnia 2015 roku.

Czas i wspólne granie cudownie służy temu kwartetowi. Na tym albumie odnaleźć można to, co tak bardzo zauroczyło słuchaczy na pierwszej płycie zespołu - jest tu free jazz, motywy folkowe, wątki współczesnej muzyki klasycznej, ale też mocne, zdecydowane groove’y. No i „dramaturgia budowana jest na zasadzie ciągłych, powtarzających się kontrastów”. Jest szaleństwo, ale też medytacja, namysł nad dźwiękiem, formą i koncepcją grania. Jest myślenie chwilą; gwałtowna, czasami konwulsyjna odpowiedź na poczynania partnerów, na pęd muzyki, harmonii, zmieniających się wciąż kolaży. Ale jest też duże szersze spojrzenie – pamięć o formie kompozycji (poza jednym wyjątkiem – improwizowanych) i zamknięcie ich w skończoną, przemyślaną formę. Bo kształt to nie tylko rozpoczęcie i wspólne wyciszenie na końcu – to formuła rozwijania poszczególnych improwizacji, skomplikowany układów tutti, triów i duetów wyłaniających się „ad hoc” z pełnego składu zespołu, to nie tylko następstwo solówek. To także narracja, rozgrywający się przed uszami słuchaczy emocjonalny dramat, który tutaj, na tym albumie, udaje się muzykom wznieść na kolejny, wcześniej niedostępny poziom.

Do tego wszystkiego słychać w tej muzyce wolność kreacji i śmiałość wypowiedzi, jest wielka, pozytywna energia generowana przez nich w każdej frazie i dźwięku, jest w końcu niezwykłą erudycja i wspaniała czujność na każdą zmianę w dźwiękowej wypowiedzi partnera. To właśnie sprawia, że łatwość tworzenia harmonii i przejrzystość muzyki kwartetu jest na tym albumie doprawdy unikatowa, a w cudowny sposób ukazuje to jedyny utwór w którym temat zaczerpnięty został z ukraińskiej muzyki tradycyjnej, a nie jest wynikiem improwizacji Marsa Williama, Wacława Wimple, Hilliarda Grena oraz Klausa Kugela. Przepojona smutkiem i bolesną tęsknotą „Pływie Kacza” jest znakomitym wyciszeniem i przepiękną codą, przysłowiową „wisienką na torcie”.

Drugi album Switchback jest w moim wrażeniu nieco bardziej ascetyczny w sferze używanego przez muzyków instrumentarium, ale to wcale nie oznacza zubożenia muzyki, za to przydaje jej spójności – tak w formie, jak i treści. Cieszmy się tą muzyką, czekając na jesienne koncerty tego znakomitego zespołu.
autor: Marcin Jachnik

Switchback:
Mars Williams: sopranino saxophone, soprano saxophone, alto saxophone, tenor saxophone, toys 
Wacław Zimpel: alto clarinet, Bb clarinet, shrutibox
Hilliard Greene: double bass
Klaus Kugel: drums

1. There Were Houses
2. Seasoned Spontaneity
3. Substance From Shadow
4. Plywie Kacza




płyta do nabycia na multikulti.com

środa, 1 października 2014

Olie Brice Quintet [Olie Brice / Mark Hanslip / Waclaw Zimpel / Alex Bonney / Jeff Williams] "Immune to Clockwork", Multikulti Project 2014, MPI026

Olie Brice Quintet [Olie Brice / Mark Hanslip / Waclaw Zimpel / Alex Bonney / Jeff Williams] "Immune to Clockwork", Multikulti Project 2014, MPI026
Rzadko się zdarzają nagrania, które potrafią zachwycić na naprawdę wielu poziomach. Zwłaszcza we współczesnym jazzie. Muzycy starając się stworzyć interesującą kompozycję, bardzo często zapominają o emocjach, lub też grając free nie zwracają uwagi na intelektualne aspekty muzyki, jej strukturę jak i używane do jej budowania środki. I jest jeszcze jeden aspekt, który często umyka uwadze krytyków, a który w jazzie obecny jest od jego zarania. Jest nim radość wspólnego tworzenia muzyki, wynikająca w dużej mierze z twórczej wolności autonomicznych partnerów. Być może, w którymś momencie, te trzy elementy będą wzajemnie się wykluczać, ale też muzycy wciąż starają się znaleźć taką muzyczną formułę, w której wszystkie one będą obecne. I muzyka kwintetu Olie Brice'a wpisuje się właśnie - w dodatku z powodzeniem - w te poszukiwania.

Nagrana w raczej nietypowym składzie - bez instrumentu harmonicznego, za to z rozbudowaną sekcją dętą - płyta, ukazuje pełną gamę możliwości muzyków w takim zestawieniu instrumentów. Decydujący jest klucz doboru muzycznych osobowości, które się tu spotykają (Mark Hanslip, Wacław Zimpel, Alex Bonney), to bowiem nie tylko wybitni instrumentaliści i sidemani, ale i artyści posiadający własne, indywidualne brzmienie i wizję własnej muzyki. Podporządkowują się koncepcji Olie Brice'a, ale i wnoszą wiele od siebie, czy to w partiach solowych czy też zbiorowych improwizacjach.

Lider zresztą zdaje się pozostawiać im dosyć dużą swobodę twórczą, ale też pieczołowicie czuwa nad strukturą i fakturą poszczególnych kompozycji. Wysunięcie kontrabasu na pierwszy plan brzmieniowy w newralgicznych momentach poszczególnych kompozycji, gdy to on przejmuje ster w swoje ręce, bardzo ułatwia odbiór tego nagrania. To także pokaz, w jaki sposób realizować można wizję swojej muzyki, nie składając w ofierze twórczej kreatywności - scenicznych partnerów. Równo grane partie "tutti" są koniecznością, ale też stanowią tylko punkt wyjścia, nie determinując przy tym kształtu całości utworu. Świetnie słychać to choćby w "The Hands" czy też "Snake Path", które poszczególni instrumentaliści odmieniają brzmieniowo.

Olie Brice to przy tym lider niezwykle doświadczony, otrzaskany na scenach współczesnego jazzu, jego odmiany free czy też zupełnie wolnej improwizacji. Jest dosyć dobrze znany w naszym kraju - wraz z Mikołajem Trzaską i Markiem Sandersem tworzy bowiem Riverloam Trio. Ale lista jego współpracowników i scenicznych partnerów jest znacznie dłuższa - Paul Dunmall, Tobias Delius, Achim Kaufmann, Ingrid Laubrock, Louis Moholo-Moholo czy Ken Vandermark to najważniejsi spośród nich.

I to sceniczne, muzyczne doświadczenie znakomicie słychać na tej płycie. Brice potrafi tworzyć plany z poszczególnych instrumentalistów i zestawiać je w bloki, w sposób logiczny, zarazem zaskakujący. Tym bardziej więc mam nadzieję na wielką ucztę muzyczną, jaką mogą być koncerty tego składu, mając przy tym nadzieję, że Polski on nie ominie. Bo skład świetny, muzyka niepalna, improwizacje znakomite, a i radości ze spotkania, wspólnego muzykowania, nawet w tym studyjnym nagraniu słychać mnóstwo.
autor: Józef Paprocki

Mark Hanslip: tenor saxophone
Wacław Zimpel: alto clarinet
Alex Bonney: trumpet
Olie Brice: double bass
Jeff Williams: drums

1. The Hands
2. The Old Yedidia
3. Immune to Clockwork
4. Crumbling Shyly
5. What Might Have Been
6. Snake Path
7. Tell Me Again



płyta do kupienia na multikulti.com

poniedziałek, 7 listopada 2011

Hera + Zerang = Ecstatic Music, 8-15 listopada 2011



Hera + Zerang = Ecstatic Music

Michael Zerang: drums, percussion
Wacław Zimpel: clarinet, bass clarinet, harmonium, tarogato
Paweł Posteremczak: soprano and tenor saxophones, piano
Ksawery Wójciński: double bass
Paweł Szpura: drums


8-11.11.2011, Dragon – Mały Dom Kultury, godz. 20:30
Bilety w cenie 20,00 zł do 7.11.2011, później w cenie 25,00 zł
Kernet na koncerty w Dragonie w cenie 50,00 zł

15.11.2011, CK ZAMEK, godz. 20:00
Koncert Finałowy
Bilety w cenie 20,00 zł

Organizatorzy:
Fundacja Mały Dom Kultury



Hera + Zerang = Ecstatic Music

Według skrupulatnych obliczeń, w wyniku połączenia kwartetu Hera z talentem Michaela Zeranga, otrzymamy Ecstatic Music – muzykę, której energia unosi się i rozchodzi, aby z każdym kolejnym cyklem rozrastać się coraz bardziej.

Proces łączenia ze sobą składników wymaga siedmiu dni, w czasie których muzycy będą starali się odnaleźć organiczny kontakt, aby wspólnie uzyskać ekstatyczną formułę.

Ecstatic Music to pierwotna idea, obecna w większości rdzennych kultur muzycznych, oparta na cyklach energetycznych natury. Muzycy będą poszukiwać współczesnego wyrazu tych cyklów, pracując na kompozycjach Zeranga.
Cały proces tych poszukiwań będzie dostępny dla publiczności podczas wieczornych koncertów w Dragonie, które zostaną zwieńczone koncertem w CK Zamek. Wszystkie występy będą nagrywane dla wytwórni MultiKulti

Dotychczasowe instrumentarium Hery zostanie poszerzone o ksylofon, bębny ramowe, darabukę i drewniane gwizdki.


Michael Zerang, photo by Krzysztof Penarski
 Michael Zerang – perkusista, perkusjonalista, kompozytor, pedagog. Prawdziwy szaman perkusji. W swojej muzyce opiera się na świadomym transie, który przenosi słuchaczy w nowe wymiary. Łącząc rytmikę tradycji bliskiego wschodu ze współczesną stylistyką i poszukując wciąż nowej retoryki dla pierwotnych form, stworzył własne, oryginalne brzmienie.
Współpracował z wybitnymi muzykami, takimi jak: Fred Anderson, Mats Gustafsson, Raymond Strid, Sten Sandell, Don Meckley, Jaap Blonk, Daniel Scanlan, Peter Brötzmann, Kent Kessler, Barre Phillips, Jim Baker, Hamid Drake, Ken Vandermark, Luc Hautkamp, Fred Lonberg-Holm, Tatsu Aoki, czy Jeb Bishop.



HERA, photo by Jarosław Majchrzycki

HERA:

Wacław Zimpel – klasycznie wykształcony klarnecista oraz kompozytor, obecnie jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich muzyków na światowej scenie muzyki improwizowanej. Największe inspiracje czerpie z sakralnej i rytualnej muzyki różnych
kultur. W swoich kompozycjach często odnosi się do dawnych kompozytorów tworząc swoiste, współczesne polemiki lub komentarze muzycznych tradycji. Współpracuje m.in. z Kenem Vandermarkiem, Joe McPhee, Michaelem Zerangiem, Klausem Kugelem, Stevem Swellem, Bobbym Few, Perrym Robinsonem czy Mikołajem Trzaską.

Ksawery Wójciński – niezwykle wszechstronny, klasycznie wykształcony kontrabasista, swobodnie poruszający się w stylistykach sięgających od muzyki dawnej po współczesną muzykę improwizowaną. Wójciński dysponuje bardzo charakterystycznym, głębokim dźwiękiem i wyjątkowym poczuciem rytmu, przywołując na myśl wielkich kontrabasistów afroamerykańskich. Jego wirtuozowska technika smyczkowa pozwala mu na prowadzenie partii melodycznych wchodząc w równoprawny dialog z solowymiinstrumentami. Współpracuje m.in. z Klausem Kugelem, Michaelem Zerangiem, Raphaelem Rogińskim, Mikołajem Trzaską.

Paweł Postaremczak – obecnie najciekawszy saksofonista młodego pokolenia na polskiej scenie. Charakteryzuje go wyjątkowo liryczny i ekstatyczny styl, będący kontynuacją tradycji wielkich mistrzów saksofonu jak John Coltrane czy Pharoah Sanders.
Jego gra hipnotyzuje. Z niezwykłą świadomością tworzy frazy niepowtarzalne, trudne do zapomnienia. Współpracuje m.in. z Mikołajem Trzaską, Klausem Kugelem, Raphaelem Rogińskim, Januszem Stefańskim czy Robertem Kusiołkiem.

Paweł Szpura – perkusista, którego styl jest kompilacją wielu tradycji. W jego grze można usłyszeć inspiracje perkusją czarnej i arabskiej Afryki, tradycje tureckie, a także nawiązania do amerykańskich perkusistów rockowych z lat 60-tych i 70-tych. Szpura operuje tymi stylistykami z niezwykłą lekkością, zaskakując słuchacza rozwiązaniami rytmicznymi lub wprowadzając go w głęboki trans, to sprawia, że jest kontynuatorem tradycji Eda Blackwella i Hamida Drake’a. Współpracuje m.in. z Mikołajem Trzaską, Raphaelem Rogińskim.



Hera [Wacław Zimpel / Ksawery Wójciński / Paweł Postaremczak / Paweł Szpura]

czwartek, 28 lipca 2011

Undivided [Wacław Zimpel / Bobby Few / Mark Tokar / Klaus Kugel] + Perry Robinson "Moves Between Clouds. Live in Warsaw", Multikulti Project 2011

Undivided [Wacław Zimpel / Bobby Few / Mark Tokar / Klaus Kugel] + Perry Robinson "Moves Between Clouds. Live in Warsaw", Multikulti Project 2011, MPT002.
Nowa płyta zespołu Undivided, podobnie jak w "Pasji", konsekwentnie eksponuje sonorystyczne współbrzmienie, które zalewa słuchacza wielobarwnym pejzażem dźwiękowym. Efekt stopniowego nakładania się na siebie poszczególnych warstw dźwięków uzyskiwany jest przez narastające plamy tworzone w głosach perkusji, fortepianu, klarnetów oraz kontrabasu. Czynnikiem formotwórczym każdej z improwizacji jest wybrzmiewanie, wydobywanych w zawrotnych tempach, kaskad dźwiękowych w "okręconych" kierunkach. W pierwszej kompozycji "Hoping The Morning Say" masa dźwiękowa niesie się, wręcz rozpływa horyzontalnie. Tworzy ją przede wszystkim fortepianowy i perkusyjny szum, zaś temat podany jest w sekcji dętej. Bobby Few posługuje się rozwlekłymi glissandami i arpeggiami, ewokując efekt nieokreśloności wysokości dźwięków, w czym przypomina grę pianisty Matthew Shippa oraz Chrisa Abrahamsa, członka zespołu "The Neks". "Moves Between Clouds" cechuje ilustracyjność, dzięki czemu kompozycja silnie oddziałuje na wyobraźnię. Słuchacz może usłyszeć "zaokrąglone" kształty imitujące spokojne i łagodne dryfowanie chmur. "What A Big Quiet Noise" oparta jest na podobnej koncepcji jak rozpoczynająca płytę "Hoping The Morning Say". Utwór wyróżnia solówka Bobby'iego Few, który z niesamowitą ekspresją wydobywa rozległą "gamę klasterów", zapoczątkowując tym samym free jazzowe szaleństwo, które kontynuuje następnie Perry Robinson w duecie z Wacławem Zimplem, po nim zaś następuje wirtuozowska solówka Marka Tokara na kontrabasie. Ostatnią improwizację cechuje swoboda, eksponująca indywidualną kreatywność poszczególnych muzyków. Poprzednia płyta Undivided porównana została przez Mieczysława Burskiego do twórczości Johna Coltrane'a i myślę, że jest to dobre skojarzenie, oddające klimat jaki posiada najnowszy projekt zespołu.
autorka: Kasia Misiaczyk


Bobby Few: piano
Mark Tokar: bass
Perry Robinson: clarinet
Klaus Kugel: drums, percussion
Wacław Zimpel: bass clarinet, clarinet, tarogato


1. Hoping The Morning Say 10:32
2. Moves Between Clouds 14:38
3. What A Big Quiet Noise 19:46


płyta do kupienia na multikutli.com

poniedziałek, 21 marca 2011

Reed Trio [Ken Vandermark / Mikołaj Trzaska / Wacław Zimpel] - Last Train to the First Station , Kilogram Records, 2011


Reed Trio [Ken Vandermark / Mikołaj Trzaska / Wacław Zimpel] "Last Train to the First Station", Kilogram Records 2011, 1kg020.
Pod nazwą Reed Trio ukrywa się nowy skład Kena Vandermarka, tym razem bardzo polski - uzupełniają go bowiem Mikołaj Trzaska i Wacław Zimpel. Podobny nieco do Sonore, nieco odmienne jest instrumentarium. Po co nagrywać płytę w podobnym składzie do już istniejącego? Cóż, świetnie wiedzą to ci, którzy kupili płytę Reed Trio lub wybrali się na ich koncert, ale spróbuję pokrótce o tym opowiedzieć. Muzyczne osobowości są tu zupełnie inne niż w Sonore i zupełnie na co innego zwracają uwagę improwizując. Naczelną zasadą zdaje się tu być współbrzmienie - takie właśnie, barwowe podejście do muzyki jest najbardziej charakterystyczne dla tego składu. Nie ma energii Sonore, furii, wrzasku i zgiełku, ani wyraźnego prymatu osobistej, indywidualnej kreacji muzyka, czy narzucenia partnerom wizji własnej muzyki. Owszem, zdarza się, że któryś muzyków pełni rolę rytmiczną w utworze czy jego fragmencie zapętlając rytm w oparciu o który partnerzy (lub partner) budują duetową / solową improwizację - ale zawsze jest to jego indywidualny wybór, a nie coś narzuconego przez partnerów. Czasem taką funkcją pełni tu basowy klarnet Wacława, czasem klarnet Vandermarka. Muzyka ma mocno trzecionurtowy charakter - słuchałem na żywo innego ich koncertu i poznając płytę nie mogę oprzeć się wrażeniu, że sakralna przestrzeń bardzo mocno zdeterminowała brzmienie tria. "Last Train To The First Stadion" nagrano bowiem w Gdańsku, w Nowej Synagodze. Jest to realizacja koncertowa i ostatni występ Kena Vandermarka na jego starym saksofonie barytonowym Selmer Paris Balance Action. Dwa dni później został on skradziony w pociągu relacji Gdańsk-Warszawa. Płytę polecam gorąco!!!
autor: Marek Zając


Ken Vandermark: clarinet, tenor saxophone, baritone saxophone
Mikołaj Trzaska: bass clarinet, alto saxophone, c-melody saxophone
Wacław Zimpel: clarinet, bass clarinet, tarogato


1. When Tulips Were Gold (Reed Trio)
2. In Between Chairs (Reed Trio)
3. Siting on Warm Stone (Mikolaj Trzaska)
4. Crossroads And Cosmic Ray (Ken Vandermark / Waclaw Zimpel)
5. Anthology Moves (Reed Trio)
6. Two Man Talk Trough a Window (Mikolaj Trzaska / Waclaw Zimpel)
7. The Distance That Becomes You (Ken Vandermark)
8. Bed of Brass (Mikolaj Trzaska / Ken Vandermark)
9. It's here and it's gone (Waclaw Zimpel)
10. All The Glasses Were Upside Down (Reed Trio)
11. The Wasted Sea (Reed Trio)




Reed Trio: Mikołaj Trzaska, Wacław Zimpel i Ken Vandermark
21 listopada 2008 roku, Gdynia, Klub Ucho

płyta do kupienia na multikutli.com