Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Parrinha Bruno. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Parrinha Bruno. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 30 czerwca 2016

José Bruno Parrinha / Luís Lopes / Ricardo Jacinto "Garden" Clean Feed 2016, CF369

José Bruno Parrinha / Luís Lopes / Ricardo Jacinto "Garden" Clean Feed 2016, CF369
Powstanie zespołu uzasadniane jest zwykle wspólnymi koncepcjami artystycznymi i podobną wrażliwością estetyczną zakładających zespół muzyków. Ten przykład pokazuje jednak, że odwrotna koncepcja także jest możliwa. Trudno bowiem znaleźć muzyków silniej różniących się od siebie po względem muzycznej wrażliwości, estetycznych proweniencji czy stosowanych technik niż Jose Bruno Parrinha, Luis Lopes i Ricardo Jacinto. Saksofonista Bruno Parrinha wywodzi się z jazzowej tradycji i obecnie zaangażowany jest w wyrafinowane projekty muzyki improwizowanej; muzyka gitarzysty Luisa Lopeza ma korzenie w tradycji rockowej awangardy i chociaż obecnie gra on muzykę improwizowaną , wciąż pozostaje bliski stylistyce głośnego, gitarowego hałasu; no i wiolonczelista i specjalista od elektroniki Ricardo Jacinto, który najchętniej pojawia się w niezależnych avant-popowych produkcjach.

I ta płyta jest w sumie wypadkową tych doświadczeń, bo każdy z nich pozostając z grubsza w preferowanej przez siebie stylistyce znajduje sposób komunikacji z partnerami - głównie zresztą w warstwie wspólnie generowanej energii. Nie oznacza to jednak, że ich trzy linie instrumentalne nie kleją się w jakąś wspólną całość. Stanowią one zamkniętą całość (chociaż przynależą w dalszym ciągu do trzech różnych stylistycznie światów), ale nie podejmuję się zdefiniowania ich estetycznej przynależności. To muzyka improwizowana i różnorodna, czasami lekka, jak współczesny pop, czasami energetyczna i groźna jak noise, zawsze wysublimowana, jak wywiedziony z jazzu freeimprov. Imponuje mi zwłaszcza Parrinha, który z kombinacji czterech dźwięków, badając ich zależności względem siebie, potrafi zbudować niezwykle sugestywną partię w trwającym kilka minut utworze.

Cóż, tytuł tej płyty jest adekwatny - mamy bowiem do czynienia z chodzeniem po ogrodzie dźwięków, gdzie kilka rzeczy odkryjemy, kilka - dzięki współbrzmieniu - ujrzymy w nowym zupełnie świetle. Najdziwniejsze rośliny tu obecne tworzą na naszych oczach zupełnie nową, zaskakującą harmonię. A czyż nie o takie odkrywanie chodzi nam w muzyce?
autor: Józef Paprocki

José Bruno Parrinha: clarinet, alto saxophone, soprano saxophone
Luís Lopes: electric guitar
Ricardo Jacinto: cello, electronics

1. 1351
2. 1402
3. 555
4. 516
5. 1030
6. 744
7. 221

płyta do nabycia na multikulti.com

sobota, 18 czerwca 2016

Sei Miguel "(Five) Stories Untold", Clean Feed 2016, CF374

Sei Miguel "(Five) Stories Untold", Clean Feed 2016, CF374
Sei Miguel to prawdziwy weteran portugalskiej sceny awangardowej. Aktywny na niej od lat osiemdziesiątych jest muzykiem wciąż jeszcze bardzo mało znanym w Europie i rzadko poza Portugalią wydającym swoje nagrania. Ale jest przy tym postacią niezwykle wprost skupioną na swojej muzyce, nie publikującą bez sensu kolejnych, niewiele wnoszących koncertów. I świetnym dowodem na to jest właśnie niniejsza płyta.

Zebrane tutaj nagrania zarejestrowane zostały w ciągu niemal roku w rozmaitych studiach i w odmiennych składach instrumentalnych. Jednak same kompozycje powstały w ciągu wielu, wielu lat np. zamykająca album "Sentinela" datowana jest na lata 1979-1992 oraz 2015. Na płycie ułożone są według składów w jakich zostały zarejestrowane - od minimalistycznego duetu z puzonistką Falą Mariam (prócz lidera ona jedna pojawia się we wszystkich utworach) po oktet z dużą sekcją dętą. Sei Miguel buduje swoje kompozycjo-improwizacje w kompletnym oderwaniu od jazzowej tradycji, chętnie za to odwołując się do dziedzictwa Johna Cage'a oraz Alvina Luciera. Jak sam wspominał, zawsze starał się jednak, by każda w historii na płycie "była odmiennym światem". I słuchając tego albumu, wyciszonego i skupionego, ma przekonanie, że to mu się udało. To opowieści spójne i piękne, przynoszące ukojenie i - w moim odczuciu - mające w sobie wcale nie mało śródziemnomorskiego słońca mimo na wskroś współczesnego charakteru.

Nie jazz, ale zachwyca bardzo. Pełna skupienia opowieść w dźwiękach wcale niełatwych, ale zawsze - akustycznie czy elektro-akustycznie - niezwykle fascynujących.
autor: Marek Zając

1. Asterion (1999)
Sei Miguel: trumpet
Fala Mariam: trombone
Recorded November 8, 2014 at ZDB, during Creative Fest #8, by Cristiano Nunes.

2. Abrigo Dos Pássaros (2009-2014)
Sei Miguel: trumpet
Fala Mariam: trombone
Moz Carrapa: acoustic guitar
Recorded November 19, 2014 at Namouche studios by Joaquim Monte.

3. Os Céus (2010)
Sei Miguel: trumpet
Fala Mariam: trombone
Carlos Santos: computer
Hernâni Faustino: electric bass
Luis Desirat: drums
Recorded April 13, 2015 at Namouche studios by Joaquim Monte.

4. Oito Lançamentos Para Pedro Caveira (2010)
Sei Miguel: trumpet
Fala Mariam: trombone
Carlos Santos: computer
Hernâni Faustino: electric bass
Luis Desirat: drums
Recorded April 13, 2015 at Namouche studios by Joaquim Monte.

5. Sentinela (1979-1992-2015)
Sei Miguel: trumpet
Fala Mariam: alto trombone
Nuno Torres: alto saxophone
Rodrigo Amado: tenor saxophone
Bruno Parrinha: alto clarinet
Paulo Curado: flute
Pedro Lourenço: electric bass
Hernâni Faustino: electric bass
Recorded July 15, 2015 at Namouche studios by Joaquim Monte.

płyta do nabycia na multikulti.com