 |
| Itaru Oki / Choi Sun Bae / Nobuyoshi Ino "Kami Fusen" NoBusiness Records 2017, NBCD100 |
Niezwykły, jedyny w swoim rodzaju skład instrumentalny - dwie trąbki
(ewentualnie trąbka oraz bambusowy flet) oraz kontrabas zarejestrowany
został w małej kawiarni Amores w Hofu, w prowincji Yamaguchi w Japonii w
styczniu 1996 roku. Szybkie, elastyczne linie kontrabasu są tu raczej
zwartym basowym pasmem niż podkładem rytmicznym dla solowych lub
duetowych tematów, unison i improwizacji. Skupienie i spokojny charakter
nagrania burzą rwane sekwencje trąbek, a elastyczność i dynamika
poszczególnych kompozycji potrafi być impronująca.
Najszerzej znanym muzykiem tria jest Itaru Oki, urodzony w Kobe w 1941 roku, ceniony od lat sześćdziesiątych jako jeden z najbardziej innowacyjnych trębaczy japońskiej sceny jazzowej. W 1974 roku przeniósł się do Paryża zdecydował się jednak pozostawić przeszłość za sobą i przeniósł sie do Paryża, wówczas jednej ze stolic free jazzu w Europie. Koncertuje tam systematycznie po dziś dzień wraz z muzykami francuskimi, ale także uznanymi sławami z Ameryki tworząc - wraz z Alanem Silvą, ale też Sunnym Murrayem i Bobbym Few - free jazzową sławę stolicy Francji. Nobuyoshi Ino, urodzony w Kiryu w 1950 r., Zadebiutował dopiero w 1971 r. Szybko jednak zyskał sławę jednego z wiodących kontrabasistów japońskich co zaowocowało koncertami i nagraniami z najwybitniejszymi improwizatorami sceny jazzowej w Kraju Kwitnącej Wiśni - Masayuki Takayanagim, Kazumi Watanabe, Masahiko Satohem czy Masabumi Kikuchim. Ostatnim członkiem zespołu jest tu koreańczyk Choi Sun Bae, znany w swoim rodzinnym kraju przede wszystkim jako członek tria Kang Tae Hwan. I chociaż ten koncert planowany był pierwotnie jako występ duetu Oki - Ino, to dzięki inicjatywie właściciela i menadżera Cafe Amores Choi Sun Bae dołączył do składu na ten jeden koncert.
Zagrane wówczas utwory to wcale nie wolne improwizacje, chociaż gdy słucha sie tego nieuważnie czy po raz pierwszy można odnieść takie wrażenie. Tym bardziej, że muzycy potrafią wpleść w kompozycje, w jej improwizowane partie tematy dużo bardziej znane, zaczerpnięte z twórczości choćby i Louisa Armstronga (końcówka "Pon Pon Tea"). "Kami-fusen", temat tytułowy oraz "Yawning Baku" są dziełami Ino i powstały specjalnie na duetowy album jaki ten basista zarejestrował w Tokyo w 1985 roku z Lesterem Bowiem (ten zresztą pokochał je tak bardzo, iż włączył je do swojego repertuaru na stałe nagrywając choćby z Abdulahem Ibrahimem). Muzycy potrafią czasami bardzo daleko odejść od tematów czego świetnym przykładem są włączone tu standardy - "I remeber Clofford" Benny Golsona czy "Old Folks". Dając upust kreatywnej energii tworzą cudowne i niezwykłe widowisko przesycone nostalgią i ciepłem.
Najszerzej znanym muzykiem tria jest Itaru Oki, urodzony w Kobe w 1941 roku, ceniony od lat sześćdziesiątych jako jeden z najbardziej innowacyjnych trębaczy japońskiej sceny jazzowej. W 1974 roku przeniósł się do Paryża zdecydował się jednak pozostawić przeszłość za sobą i przeniósł sie do Paryża, wówczas jednej ze stolic free jazzu w Europie. Koncertuje tam systematycznie po dziś dzień wraz z muzykami francuskimi, ale także uznanymi sławami z Ameryki tworząc - wraz z Alanem Silvą, ale też Sunnym Murrayem i Bobbym Few - free jazzową sławę stolicy Francji. Nobuyoshi Ino, urodzony w Kiryu w 1950 r., Zadebiutował dopiero w 1971 r. Szybko jednak zyskał sławę jednego z wiodących kontrabasistów japońskich co zaowocowało koncertami i nagraniami z najwybitniejszymi improwizatorami sceny jazzowej w Kraju Kwitnącej Wiśni - Masayuki Takayanagim, Kazumi Watanabe, Masahiko Satohem czy Masabumi Kikuchim. Ostatnim członkiem zespołu jest tu koreańczyk Choi Sun Bae, znany w swoim rodzinnym kraju przede wszystkim jako członek tria Kang Tae Hwan. I chociaż ten koncert planowany był pierwotnie jako występ duetu Oki - Ino, to dzięki inicjatywie właściciela i menadżera Cafe Amores Choi Sun Bae dołączył do składu na ten jeden koncert.
Zagrane wówczas utwory to wcale nie wolne improwizacje, chociaż gdy słucha sie tego nieuważnie czy po raz pierwszy można odnieść takie wrażenie. Tym bardziej, że muzycy potrafią wpleść w kompozycje, w jej improwizowane partie tematy dużo bardziej znane, zaczerpnięte z twórczości choćby i Louisa Armstronga (końcówka "Pon Pon Tea"). "Kami-fusen", temat tytułowy oraz "Yawning Baku" są dziełami Ino i powstały specjalnie na duetowy album jaki ten basista zarejestrował w Tokyo w 1985 roku z Lesterem Bowiem (ten zresztą pokochał je tak bardzo, iż włączył je do swojego repertuaru na stałe nagrywając choćby z Abdulahem Ibrahimem). Muzycy potrafią czasami bardzo daleko odejść od tematów czego świetnym przykładem są włączone tu standardy - "I remeber Clofford" Benny Golsona czy "Old Folks". Dając upust kreatywnej energii tworzą cudowne i niezwykłe widowisko przesycone nostalgią i ciepłem.
autor: Marek Zając
Itaru Oki: trumpet, bamboo fluteNobuyoshi Ino: bassChoi Sun Bae: trumpet
1. Pon Pon Tea 12:16
2. Yawning Baku 14:47
3. Ikiru 10:38
4. Kami-Fusen 9:02
5. I Remember Clifford 6:40
6. Old Folks / Tea For Two 11:31
płyta do nabycia na multikulti.com
