Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Prégardien Christoph. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Prégardien Christoph. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 29 listopada 2011

Christoph Pregardien / Ensemble Kontraste "Wanderer" [Hybrid SACD], Challenge Classics, 2011

Christoph Pregardien / Ensemble Kontraste "Wanderer" [Hybrid SACD], Challenge Classics 2011, CC72518.
Christoph Prégardien uznawany jest dość powszechnie za jednego z najwybitniejszych tenorów lirycznych. Współpracuje z najwybitniejszymi zespołami i dyrygentami świat - Danielem Barenboimem, Johnem Elliot Gardinerem, Nikolausem Harnoncourtem, Phillippem Herreweghiem, Hermanem Maxem, Tonem Koopmanem czy Diego Fasolisem, a repertuar jego obejmuje właściwie wszystko od Monteverdiego po współczesność. Przez długi okres czasu postrzegany był jako specjalista od bachowskich dzieł religijnych, który to nagrywał z największymi - Herreweghiem, Koopmanem, Gardinerem czy Fasolisem, ale szybko udało mu się udowodnić swoją wielką wszechstronność. W ostatnich latach często sięga po pieśni - zwłaszcza romantyczne (najczęściej po Schuberta, chociaż w ubiegłym roku w duecie a Andreasem Staierem wykonywał także chopinowski repertuar).
Prégardien sięga tym razem po pieśni Schumanna, Kilmayera oraz Mahlera. O ile warstwa wokalna pozostaje wierna pierwowzorowi, to zupełnie odmiennie ma się sprawa z akompaniamentem. Partie fortepianu we wszystkich wypadkach zostały przearanżowane na mały zespół instrumentalny (choć i tu często dominującą rolę pełni fortepian). Nie dokonali tego jednak sami kompozytorzy (z wyjątkiem czterech utworów Wilhelma Killmayera) - instrumentalizacji pieśni Schumanna dokonał specjalnie na potrzeby tego projektu Marcus Maria Reissenberger, a aranżacja pieśni Mahlera pochodzi z 1920 roku i jej autorem jest słynny dodekafonista Arnold Schoenberg. Pieśni Schumanna - także ich aranżacja - mają zdecydowanie romantyczny charakter, bardziej współczesny jest Killmayer, chociaż i on mocno odwołuje się do wzorców dziewiętnastowiecznych. Najbardziej współczesny jest Mahler, ale instrumentacja w najmniejszym stopniu nie nosi śladów dodekafonistów czy jakichkolwiek awangardowych odwołań (Schoenberg eksperymentował już wtedy z atonalnością to pierwsze - uznawane za dodekafoniczne - dzieło jest trzy lata późniejsze).
Słuchając tego nagrania nie można oprzeć się wrażeniu, że czas niezwykle służy Christopherowi Prégardienowi - głos, co nieuniknione, obniża się z wiekiem, ale artystyczna i ludzka dojrzałość potrafi przekuć to w zaletę. Jego ciepła barwa, nienaganna technika, ale i wyczucie formy i emocji to coś, co często obce jest młodym wokalistom. A Prégardien operuje tym perfekcyjnie. Znakomita płyta!
autor: Wojciech Łastruga


Christoph Prégardien
Ensemble Kontraste


1. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Frühlingsfahrt op. 45,2
2. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Eintritt op. 82,1
3. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - In der Fremde op. 39,8
4. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Waldesgespräch op. 39,3
5. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Mondnacht op. 39,5
6. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Einsame Blumen op. 82
7. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Trost im Gesang op. 142
8. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Sehnsucht nach der Waldgegend op. 35,5
9. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Wanderung op. 35,7
10. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Herberge op. 82
11. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Es leuchtet meine Liebe op. 127,3
12. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Dein Angesicht op. 127,2
13. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Lehn Deine Wang op. 142,2
14. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Mein Wagen rollet langsam op. 142,4
15. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Abschied op. 82
16. Robert Schumann; Arrangements for small ensemble - Der Dichter spricht" from "Kinderszenen" op. 15
17. Wilhelm Killmayer; Arrangements for small ensemble - In lieblicher Bläue
18. Wilhelm Killmayer; Arrangements for small ensemble - Der Mensch
19. Wilhelm Killmayer; Arrangements for small ensemble - Wie Wolken
20. Wilhelm Killmayer; Arrangements for small ensemble - Griechenland
21. Gustav Mahler; Arrangements for small ensemble - Wenn mein Schatz Hochzeit macht
22. Gustav Mahler; Arrangements for small ensemble - Ging heut morgen übers Feld
23. Gustav Mahler; Arrangements for small ensemble - Ich hab' ein glühend Messer
24. Gustav Mahler; Arrangements for small ensemble - Die zwei blauen Augen von meinem Schatz



Christoph Prégardien / Michael Gees
Die Schöne Müllerin - Das Wandern

płyta do kupienia na multikutli.com

piątek, 8 kwietnia 2011

Christoph Prégardien / Michael Gees "Franz Schubert: Die Schöne Müllerin" [Hybrid SACD], Challenge Classics, 2008

Christoph Prégardien / Michael Gees "Franz Schubert: Die Schöne Müllerin" [Hybrid SACD], Challenge Classics 2008, CC72292.

Christoph Prègardien uznawany jest dość powszechnie za jednego z najwybitniejszych tenorów lirycznych. Współpracuje z najwybitniejszymi zespołami i dyrygentami świat – Danielem Barenboimem, Johnem Elliot Gardinerem, Nikolausem Harnoncourtem, Phillippem Herreweghem, Hermanem Maxem, Tonem Koopmanem czy Diego Fasolisem, a repertuar jego obejmuje właściwie wszystko od Monteverdiego po współczesność. Przez długi okres czasu postrzegany był jako specjalista od bachowskich dzieł religijnych, który to nagrywał z największymi - Herreweghiem, Koopmanem, Gardiner czy Fasolisem, ale szybko udało mu się udowodnić swoją wielką wszechstronność. W ostatnich latach często sięga po pieśni - zwłaszcza romantyczne (najczęściej po Schuberta, chociaż w ubiegłym roku w duecie a Andreasem Staierem wykonywał także chopinowski repertuar).
Cykl "Die Schöne Müllerin" Franz Schubert skomponował, gdy miał 26 lat - pomiędzy majem a wrześniem 1823 roku (w tym samym czasie powstała zresztą jego opera "Fierrabras"), do wierszy Wilhelma Müllera (powstały przed 1820 rokiem). Złożyło się na niego dwadzieścia pieśni i Prègardien zarejestrował na prezentowanej płycie cały komplet. Jego miękki, liryczny głos znakomicie sprawdza się w dziewiętnastowiecznym, schubertowskim repertuarze. Niewiele tu bowiem ozdobników, a naturalność i miękkość melodyjnej frazy kompozytora znajduje idealne dopełnienie w pastelowym tembrze głosu niemieckiego tenora. Chociaż i w bardziej nasyconych dramatyzmem partiach ("Der Jäger" czy pierwsza część i finał "Eifesucht und Stolz") radzi sobie bez najmniejszego problemu. Akompaniuje mu tutaj stały partner Michael Gees i wydaje się to wybór najlepszy z możliwych. Gees, także kompozytor, nie jest równie znany i ceniony jako pianista, jak drugi ze stałych współpracowników Prègardiena - Andreas Staier, ale w przydzielonej mu roli sprawdza się, mam wrażenie, lepiej. Staier to tytan klawiatury, obdarzony wielką muzyczną wyobraźnią erudyta, ale i innowator. Czasami lubiący wybiegać przed szereg, szukający raczej kontrastu niż harmonii. Świetnie sprawdza się to w solowych recitalach czy nagraniach z orkiestrą, gorzej - w muzyce kameralnej czy też tam, gdzie jego rola sprowadzona zostaje do akompaniamentu. Tu biegłość Geesa, jego znakomite rzemiosło, sprawdza się lepiej. Najważniejszy jest bowiem głos.
Chociaż nie jestem wielkim admiratorem muzyki romantycznej to nagranie zauroczyło mnie od pierwszego przesłuchania. Pięknu muzyki Schuberta w interpretacji Prègardiena po prostu nie można się oprzeć. Tak jak nie oparli się mu i europejscy krytycy, którzy nagraniu temu przyznali m.in. tytuł Płyty Roku MIDEM 2009, a duet wykonawców otrzymał Nagrodę Wokalną MIDEM 2009.
autor: Wawrzyniec Mąkinia

Christoph Prégardien: tenor
Michael Gees: piano


1. Das Wandern
2. Wohin?
3. Halt!
4. Dansagung an den Bach
5. Am Feierabend
6. Der Neugierige
7. Ungeduld
8. Morgengruß
9. Des Müllers Blumen
10. Tränenregen
11. Mein!
12. Pause
13. Mit dem grünen Lautenbande
14. Der Jäger
15. Eifersucht und Stolz
16. Die liebe Farbe
17. Die böse Farbe
18. Trockne Blumen
19. Der Müller und der Bach
20. Des Baches Wiegenlied


Christoph Prégardien / Michael Gees
Die Schöne Müllerin - Das Wandern

płyta do kupienia na multikutli.com

środa, 16 marca 2011

Johann Sebastian Bach "Ascension Cantatas, BWV 11, 43, 128, 37", Sandrine Piau / Johannette Zomer / Sibylla Rubens / Bogna Bartosz / Bernhard Landauer / James Gilchrist / Christoph Prégardien / Jörg Dürmüller / Klaus Mertens / The Amsterdam Baroque Orchestra & Choir / Ton Koopman, Challenge Classics, 2008


Johann Sebastian Bach "Ascension Cantatas, BWV 11, 43, 128, 37", Sandrine Piau / Johannette Zomer / Sibylla Rubens / Bogna Bartosz / Bernhard Landauer / James Gilchrist / Christoph Prégardien / Jörg Dürmüller / Klaus Mertens / The Amsterdam Baroque Orchestra & Choir / Ton Koopman, Challenge Classics 2008, CC72285
Święto Wniebowstąpienia Pańskiego przypada w kalendarzu liturgicznym w czwartek, czterdzieści po niedzieli Wielkanocnej. I właśnie na ten dzień Jan Sebastian Bach skomponował cztery kantaty. Powstały one w latach 1724-1735 i wszystkie odwołują się w warstwie tekstowej do przewidzianego na ten dzień czytania z Ewangelii Św. Marka (Mk, 16, 14-20), sięgając jednak także z innych fragmentów tak Starego (Księga Psalmów), jak i Nowego Testamentu (Ewangelia Św. Łukasza). Chóralne fragmenty zostały ponadto zaczerpnięte z dzieł siedemnastowiecznych niemieckich poetów  - Johanna Rista, Gottfrieda Wilhelma Sacera, Mariane von Ziegler (prawie cały tekst kantaty BWV 128), Josua Weglin oraz Matthausa Avenariusa. W warstwie muzycznej najbardziej znana jest kantata BWV 11, jedna z pierwszych napisanych przez kompozytora, której niektóre fragmenty Bach przerabiał i wykorzystywał później w innych swoich dziełach (Mszy h-moll czy Pasji wg Św. Mateusza).
Ton Koopman nie zastosował do dzieła Bacha pojedynczej obsady. Wydaje mi się, że charakter Święta Wniebowstąpienia Pana Jezusa - jest to wszak jedno z najważniejszych świąt w roku liturgicznym - sprawia, iż taka forma wykonania dzieła - z rozbudowanym chórem i czterema solistami - wydaje się właściwsza dla podniosłego charakteru uroczystości niż mała obsada. Tym przynajmniej możemy sobie to tłumaczyć. Warstwa interpretacyjna kantat Bacha nie budzi już jakichkolwiek moich zastrzeżeń. Amsterdam Baroque Orchestra to wszak jeden z najlepszych zespołów specjalizujących się w muzyce tego okresu na świecie, a zestaw solistów ze znakomitym wiolonczelista Jaapem ter Lindenem na czele przyprawia o zawrót głowy. Na tej płycie szczególnie imponują trębacz Stephen Keavy oraz oboista Alfredo Bernardini. Nie inaczej jest z wokalistami, jakich tutaj zatrudnił Koopman - wszyscy należą do wąskiego grona światowej klasy interpretatorów muzyki barokowej. Holenderski dyrygent i organista wykazuje się - nie tylko na tej płycie - podziwu godną stałością i bas obsadzony jest wciąż przez jednego, tego samego wokalistę - Klausa Mertensa. Ten jest dzisiaj chyba (gdy Harry van der Kamp pełniej realizuje się jako dyrygent niż jako śpiewak) najlepszym interpretatorem bachowskiego repertuaru. Tutaj niesamowicie współbrzmi zarówno z Christophem Pregardienem, jak i James Gilchristem. Polecam gorąco to nagranie, nie tylko na dzień Wniebowstąpienia (chociaż i ten wkrótce przed nami).
autor: Wojciech Łastruga

Sandrine Piau: soprano
Johannette Zomer: soprano
Sibylla Rubens: soprano
Bogna Bartosz: alto
Bernhard Landauer: alto
James Gilchrist: tenor
Christoph Prégardien: tenor
Jörg Dürmüller: tenor
Klaus Mertens: bass
The Amsterdam Baroque Orchestra & Choir
Ton Koopman
: conductor

"Lobet Gott in seinen Reichen" BWV 11
"Gott fähret auf mit Jauchzen" BWV 43
"Auf Christi Himmelfahrt allein" BWV 128
"Wer da gläubet und getauft wird" BWV 37


Johann Sebastian Bach, Cantata BWV 56, Ton Koopman, part 1

płyta do kupienia na multikutli.com