Pokazywanie postów oznaczonych etykietą La Roza Enflorence. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą La Roza Enflorence. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 25 czerwca 2017

La Roza Enflorese / Quator Alfama "Exilio" Pavane 2016, ADW7578

La Roza Enflorese / Quator Alfama "Exilio" Pavane 2016, ADW7578
Członkowie utytułowanego La Roza Enflorese od siedemnastu już lat próbują skleić ten strzaskany świat wielobarwnej kultury sefardyjskiej spoiwem dźwięków – układając programy swoich płyt i koncertów z kompozycji pochodzących z różnych tradycji i epok, zapraszając do współpracy muzyków ukształtowanych w odmiennych kulturach. Historia sefardyjskich Żydów, zawiła, skomplikowana, długa i przez nikogo do końca niezbadana jest historią ich fenomenalnych pieśni, niezwykłego świadectwa trwania kultury i przenikania jej do tradycji i kultur lokalnych krajów, w którym przyszło im żyć.

Najnowsza płyta tego wyjątkowego ansamblu "Exilio" przynosi siedem sefardyjskich pieśni, cztery kompozycje lidera, lutnisty Philippe'a Malfeyta, dwie pieśni z XV-wiecznego kodeksu Cancionero de Palacio i jedną, tradycyjną pieśń katalońską. Całość w aranżacji niestrudzonego Philippe'a Malfeyta.

To przepiękne nagranie pokazujące, w jaki sposób Malfeyt, wirtuoz vihueli, lutni i arabskiej oud rozumie sefardyjskie dziedzictwo, jak dba o to, by rekonstrukcja muzyki historycznej była dziełem skończonym, muzykologicznie kompetentnym i artystycznie atrakcyjnym.

Philippe Malfeyt rozpoczynał swoją karierę na początku lat 80. w zespole Royal College of Music w Londynie. Następnie występował z Hannelore Devaere (harfa), Patrickiem Beuckelsem (flet), z gitarzystą flamenco Michelem Gillainemi, sopranistką Katelijne Van Laethem, z zespołami La Caccia, La Pastorella, Millenarium, Il Fondamento, Rans, Currende i Zefiro Torna. W 1989 założył wokalno-instrumentalny ensemble Romanesque, specjalizujący się w wykonawstwie muzyki renesansowej. Jego nagrania Willaerta, Ockeghema i Utendala otrzymały wiele prestiżowych nagród. Obecnie pracuje nad premierowym projektem poświęconym renesansowemu teologowi Nicolaesowi Cleynaertsowi, łączącym tradycję flamenco, muzykę arabską, sefardyjską i tradycję dawnych belgijskich pieśni. Jego płyty można znaleźć w katalogach Ricercar, Aulos, Erato, Opus 111, Vanguard, Gailly Productions, Sony, Eufoda, Music & Words.

Śpiewaczka Edith Saint-Mard, ma za sobą długą współpracę z Chapelle Royale i Collegium Vocale, Ghent, zarówno pod dyrekcją Philippe'a Herreweghe jak i Sigiswalda Kuijkena. Z powodzeniem występuje w repertuarze muzyki średniowiecznej, barokowej, renesansowej, iberyjskiej, eksperymentalnej i współczesnej muzyce komponowanej.

Flecista Bernard Mouton to członek czołowych zespołów specjalizujących się w wykonawstwie muzyki dawnej: Alla Francesca, Micrologus i Boston Camerata. Prowadzi swój zespół - ensemble Fin’Amor, wykonujący świeckie monodie z XII i XIII wieku.

Grający na viola da gamba i fidelach Thomas Baeté, kształcił się pod czujnym okiem Pieta Stryckersa. Wielanda Kuijkena, Jordiego Savalla, Paolo Pandolfo, Sophie Watillon i Pedro Memelsdorffa. Obecnie występuje i nagrywa ze słynącymi z nowego podejścia do wykonawstwa muzyki dawnej i barokowej - Capilla Flamenca (kierowana przez Dirka Snellingsa), Mala Punica (kierowana przez Pedro Memelsdorffa), Graindelavoix (kierowana przez Björna Schmelzera), La Caccia (kierowana przez Patricka Deneckera) i The Spirit of Gambo (kierowana przez Freeka Borstlapa).

Vincent Libert to prawdziwy mistrz perkusjonaliów, na płycie sięgnął po udu, daf, deff, darbouka, riqq i tambour. Jest bliskim współpracownikiem Bernarda Moutona, z którym pracował przy wielu projektach z obszaru muzyki dawnej. Jest jednym z założycieli ensemble Fin' Amor.

Najnowsza płyta „Exilio” została nagrana z udziałem kwartetu smyczkowego - Quator Alfami. Trzeba nie lada aranżacyjnego zmysłu i wyobraźni, aby zdecydować się na taki właśnie skład. Operowanie imponującą skalą dynamiki, artykulacji, barwy, wreszcie emocji, sprawiają, że materiał muzyczny znajdujący się na płycie brzmi niezwykle szlachetnie. Zbudowana z wyrafinowaniem, klarownie ukazana faktura i dynamicznie rozwijająca się konstrukcja ukazują raczej mało znane oblicze śródziemnomorskiego dziedzictwa muzycznego.

W interpretacji La Roza Enflorese muzyka żydów Sefardyjskich pełna jest dramatycznego nerwu, wielkiej dyscypliny, a przede wszystkim szacunku dla niewątpliwego arcydzieła, jakim bez wątpienia są ich pieśni. mamy tutaj do czynienia z bardzo refleksyjną, momentami wręcz mistyczną muzyczną opowieścią, a własne kompozycje Philippe'a Malfeyta, wyłącznie instrumentalne, dopełniają całość tworząc idealne i zachwycające nagranie.
autor: Tomasz Konwent

Edith Saint-Mard: voice
Anne Niepold: accordion
Bernard Mouton: recordersPhilippe Malfeyt: vihuela, oud
Vincent Libert: percussions

Elsa de Lacerda: violin
Ce´line Bodson: violin
Morgan Huet: viola
Renaat Ackaert: cello
1. Ir me keria yo por este caminiko [Sephardic Traditional] 05:28
2. Las vidas [Philippe Malfeyt] 04:54
3. Arvoles yoran por yuvias [Sephardic Traditional] 06:08
4. Tramontana [Philippe Malfeyt] 04:03
5. Mi muerte contra la vida [Anonymous, Cancionero de Palacio] 04:01
6. Exilio [Philippe Malfeyt] 04:11
7. De las altas mares [Sephardic Traditional] 05:29
8. Hermitano quiero ser [Juan Del Enzina - Cancionero de Palacio] 04:24
9. Mariagneta [Catalan Traditional] 03:14
10. Puntcha, Puntcha la roza [Sephardic Traditional] 06:14
11. Kamini por alta torres [Sephardic Traditional] 03:18
12. Fuga Fez [Philippe Malfeyt] 00:51
13. Adiyo kerida [Sephardic Traditional] 05:14
14. Indome para Marsilia [Sephardic Traditional] 03:05

płyta do nabycia na multikulti.com

środa, 1 marca 2017

La Roza Enflorese "Luz de Oro" Pavane 2011, ADW7544

La Roza Enflorese "Luz de Oro" Pavane 2011, ADW7544
Tradycja judeo-hiszpańska, zarówno w literaturze jak i w muzyce od ponad wieku przeżywa swój renesans. Kiedy królowa Hiszpanii, Izabela wydała 31 marca 1492 roku Edykt Królewski, którym skazywała Żydów Iberyjskich na wygnanie (pod karą śmierci i konfiskaty całego majątku), nie mogła przypuszczać, że unikalna kultura sefardyjska, z własnym językiem, nazywanym Ladino przetrwa wieki, i od końca XIX wieku znajdzie się w centrum zainteresowania filologów, etnologów i muzykologów z całego świata.

Interpretacje La Roza Enflorese tchną egzotyką, ale nie jest to lukrowany obrazek nieznanego raju. Wielka w tym zasługa klasy muzyków zakładających ansambl. Zespół tworzy piątka wybitnych europejskich artystów, śpiewaczka Edith Saint-Mard, ma za sobą długą współpracę z Chapelle Royale i Collegium Vocale, Ghent, zarówno pod dyrekcją Philippe'a Herreweghe jak i Sigiswalda Kuijkena. Z powodzeniem występuje w repertuarze muzyki średniowiecznej, barokowej, renesansowej, iberyjskiej, eksperymentalnej i współczesnej muzyce komponowanej.

Flecista Bernard Mouton to członek czołowych zespołów specjalizujących się w wykonawstwie muzyki dawnej: Alla Francesca, Micrologus i Boston Camerata. Prowadzi swój zespół - ensemble Fin’Amor, wykonujący świeckie monodie z XII i XIII wieku.

Grający na viola da gamba i fidelach Thomas Baeté, kształcił się pod czujnym okiem Pieta Stryckersa. Wielanda Kuijkena, Jordiego Savalla, Paolo Pandolfo, Sophie Watillon i Pedro Memelsdorffa. Obecnie występuje i nagrywa ze słynącymi z nowego podejścia do wykonawstwa muzyki dawnej i barokowej - Capilla Flamenca (kierowana przez Dirka Snellingsa), Mala Punica (kierowana przez Pedro Memelsdorffa), Graindelavoix (kierowana przez Björna Schmelzera), La Caccia (kierowana przez Patricka Deneckera) i The Spirit of Gambo (kierowana przez Freeka Borstlapa).

Najbardziej utytułowany w składzie Philippe Malfeyt, to wirtuoz vihueli, lutni i arabskiej oud. Rozpoczynał swoją karierę na początku lat 80. w zespole Royal College of Music w Londynie. Następnie występował z Hannelore Devaere (harfa), Patrickiem Beuckelsem (flet), z gitarzystą flamenco Michelem Gillainemi, sopranistką Katelijne Van Laethem, z zespołami La Caccia, La Pastorella, Millenarium, Il Fondamento, Rans, Currende i Zefiro Torna. W 1989 założył wokalno-instrumentalny ensemble Romanesque, specjalizujący się w wykonawstwie muzyki renesansowej. Jego nagrania Willaerta, Ockeghema i Utendala otrzymały wiele prestiżowych nagród. Obecnie pracuje nad premierowym projektem poświęconym renesansowemu teologowi Nicolaesowi Cleynaertsowi, łączącym tradycję flamenco, muzykę arabską, sefardyjską i tradycję dawnych belgijskich pieśni. Jego płyty można znaleźć w katalogach Ricercar, Aulos, Erato, Opus 111, Vanguard, Gailly Productions, Sony, Eufoda, Music & Words.

Vincent Libert to prawdziwy mistrz perkusjonaliów, na płycie sięgnął po udu, daf, deff, darbouka, riqq i tambour. Jest bliskim współpracownikiem Bernarda Moutona, z którym pracował przy wielu projektach z obszaru muzyki dawnej. Jest jednym z założycieli ensemble Fin' Amor. 

Na "Luz de Oro" skład uzupełniają turecki muzyk Emre Gültekin, grający na baglamas i tanbur, także śpiewający (Talip Özkan, Mustafa Karaçeper, l’ensemble Gültekinler, Ttels Dadmehr z Iranu, Malick Pathé Sow z Sénégalu i Goran Bregoviç) oraz akordeonistka Anne Niepold (Olla Vogala, Chansons sans Paroles, Hotel Terminus, Marcel Marcelsson & Aline Alinopoulos’, the Knopf Quartet, Muziektheater Transparant i Graindelavoix).

"Luz de Oro" pełna jest barw i zapachów, kameralne partie pełne poetyckiego uroku i niesamowitej atmosfery przeplatane są bardziej współczesnymi interpretacjami, z udziałem akordeonu. Tematyka tych pieśni obraca się wokół miłości, erotyzmu, pojawiają się tutaj także motywy biblijne, czasem słychać echa starohiszpańskich romansów. Po wygnaniu Żydów z Królestwa Hiszpanii, sefardyjska kultura rozlała się na wiele krajów (od Maroka, Włoch, Grecji, Bułgarii, Bośni, Macedonii, po Turcję). Wszędzie tam nasiąkała lokalną tradycją, nabierając oryginalnych cech. Można powiedzieć, że kultura sefardyjska żyła razem z żydowskimi tułaczami. Członkowie La Roza Enflorese doskonale odnajdują się w tym wielokulturowym kontekście. Słychać też tutaj jakieś nieuchwytne ciepło i czułość, czy mają one swoje źródło w poczuciu nostalgii i nutą żalu za światem minionym, który już nie istnieje? Tego nie wiem, wiem jednak, że La Roza Enflorese należy do wąskiej grupy wykonawców sefardyjskich, wartych rekomendacji! 
autor: Tomasz Konwent

Edith Saint-Mard: voice
Bernard Mouton: recorders, cromhorn
Thomas Baeté: viola da gamba, fiddle, voice
Philippe Malfeyt: vihuela, lute, oud
Emre Gültekin: baglamas, tanbur, voice
Anne Niepold: accordion
Vincent Libert: udu, daf, deff, darbouka, riqq, tambour
1. Por la Tu Puerta Yo Pasi
2. Una Tarde de Verano
3. A Sinyora Novia
4. Ay Ke Buena
5. Koplas de Purim
6. Ir Me Kyero Madre a Yerushalayim
7. Yerushalayim de Oro
8. Yo Soy un Mancevo del Dor
9. Una Matika de Ruda
10. De Edad de Kinze Anyos
11. Ay Ke Mueve Mezes
12. Buena Semana
13. Ken Supiense i Entendiense
14. Fiestaremos

płyta do nabycia na multikulti.com